نتایج هفته پنجم کالچو:

 بولونیا ۰ - ۱ ناپولی                          " دوشنبه ۸مهر-28 september ""انجام شد"

 كاتانيا 1 - 0 كيوو                              " دوشنبه ۸مهر-28 september ""انجام شد"

لچه 2 - 0 كالياری                           " دوشنبه ۸مهر-28 september ""انجام شد"

ميلان 1 - 0 اينتر                               " دوشنبه ۸مهر-28 september ""انجام شد"

 پالرمو 1 - 0 رجينا                                 " دوشنبه ۸مهر-28 september ""انجام شد"

 رم 2 - 0 آتالانتا                                " دوشنبه ۸مهر-28 september ""انجام شد"

 تورينو 1 - 3 لاتزيو                             " دوشنبه ۸مهر-28 september ""انجام شد"

 اودينزه 2 - 1 سيه نا                         " دوشنبه ۸مهر-28 september ""انجام شد"

 سمپدوريا 0 - 0 يوونتوس                  " يكشنبه 7مهر-27 september ""انجام شد"

 فيورنتينا 1 - 0 جنوا                         " يكشنبه 7مهر-27 september ""انجام شد"

 

سلام به همه ی اونایی که عاشق ایتالیا و فوتبالش هستن.امیدوارم مطالبی که براتون گذاشتم بتونه کمکی برای شناخت فوتبال ایتالیا باشه.

 

 

یوونتوس (juventus FC) از مشهورترین باشگاه‌های تاریخ فوتبال ایتالیا و جهان است. این باشگاه را به "بانوی پیر" ملقب کرده اند.

مشخصات

سال تاسیس باشگاه ۱۸۹۷

ادرس پستی باشگاه تورینو - خيابان گالييه و فراريس ۳۲

ادرس ورزشگاه باشگاه تورینو-استاديوم المپيکو،۲۵.۴۵۱ خيابان فيلادلفيا ۸۸

ادرس محل تمرین باشگاه مرکز يوونتوس- خيابان استوپينيجي ۱۸۳ وينوو

صاحب اصلی باشگاه خانواده بزرگ انیلی

مدیریت باشگاه جیامپیرو بونی پرتی - فرانزو گراند استیونس

مدیرعامل باشگاه کوبولی جیلی

مربی باشگاه کلودیو رانیري

نائب رئیس باشگاه کلود بلانک

مدیر ورزشی باشگاه جیان مونتالی

مدیر نقل و انتقالات باشگاه السیو سکو

شرکت تولیدی اجناس باشگاه شرکت نایک

اسپانسر اصلی باشگاه نیو هلند - فیات

مربی بدن ساز :ریکاردو کاپاننا

وب‌گاه باشگاه : http://www.juventus.com/

وب‌گاه فارسی و رسمی باشگاه: http://www.juve.ir/

تاریخ تأسیس باشگاه : ۱۸۹۷ میلادی

نام استادیوم فعلی  : المپیک تورین

نام استادیوم اسبق : دل آلپی

رنگ لباس : سفید و سیاه ( بیانکونری)

رنگ لباس دوم : آبی

یوونتوس واژه‌ای لاتین است به معنای جوانی. و بیانکونری واژه ای است ایتالیایی به معنای سیاه و سفید

تاریخچه

یکی از بزرگ‌ترین تیمهای ایتالیایی، تیم فوتبال یوونتوس شهر تورین است.

یوونتوس در سراسر جهان طرفداران زیادی دارد. این تیم راه راه پوش، همواره در تمامی مسابقات از امیدهای مسلم قهرمانی است.

شهر تورین دارای دو تیم مطرح است که یکی تورینو و دیگری یوونتوس است و طرفداران افراطی آنان، حساسیت خاصی روی تیمهای مورد علاقه خود دارند .

بدون چشیدن طعم شکست نمی‌توان از طعم دلپذیر پیروزی لذت برد. یوونتوس بیش از هر تیم دیگری در دسته اول ایتالیا موفق ظاهر شده ولی در ازای کسب ۲۷ عنوان قهرمانی، به همین میزان طعم تلخ ناکامی را چشیده و به همین دلیل از اوایل دهه ۳۰ تاکنون هرگز عطش خود را برای پیروزی از دست نداده است. لیگ دسته اول ایتالیا در سال ۱۹۲۹ اعلام موجودیت کرد و یوونتوس در طی ۳۰ سال ابتدایی تنها دوبار به قهرمانی رسید. این تیم در فصل ۳۱-۱۹۳۰ به قطبی در فوتبال ایتالیا تبدیل شد. بازیکنانی مثل لوئیز مونتی، ریموند اورسی و رناتو سزارینی در زمان مربیگری کارلو کارکانوی افسانه‌ای یوونتوس را پنج سال متوالی به قهرمانی رساندند.

مرگ غم انگیز ادواردو آنیلی، مالک یوونتوس در تابستان ۱۹۳۵ ناقوس پایان اولین دوره طلایی یوونتوس را به صدا در آورد قهرمانانی که در پنج سال قبل مهره‌های کلیدی برای یوونتوس بشمار می‌آمدند ناگهان تبدیل به بازیکنانی پا به سن گذاشته شدند و تیم‌هایی مانند بولونیا و تورینو در ۱۳ فصل بعد قطب‌های جدید فوتبال ایتالیا را تشکیل دادند.

مرگ آنیلی باشگاه را با مشکلات مالی مواجه کرد و به همین دلیل مسئولین به فکر پرورش جوانان افتادند. بدین ترتیب بازیکنان زیادی از جمله آلفردو فونی و پی‌یرو راوا نام و آوازه‌ای برای خود پیدا کردند.

هر چند یوونتوس نتوانست در طی ۱۳ سال به قهرمانی برسد ولی در عوض تنها دو بار در میان پنج تیم برتر جدول جای نگرفت.

 روزهای بد

مونتی در سال ۱۹۴۰ در ۳۹ سالگی بازنشسته شد. در حالی که یوونتوس برای رسیدن به رده‌های بالایی جدول تلاش می‌‌کرد این تیم افسانه‌ای تورینو بود که پس از جنگ جهانی دوم در لیگ ایتالیا به قطبی مهم تبدیل شد.

سانحه هوایی ناگوار سوپرگا در ۴ مه ۱۹۴۹ ایتالیا را از یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های تاریخ خود محروم کرد. اثرات این فاجعه بر روی تورینو بیش از حد تصور بود. این تیم از آن زمان تنها یک بار موفق شد به قهرمانی لیگ برتر برسد. در عوض یوونتوس در آن سال قهرمان شد، فصل بعد در رده سوم قرار گرفت و در سال ۱۹۵۲ مجدداً قهرمانی را بدست آورد پس از این که یوونتوس از نظر تعداد قهرمانی به جنوا رسید یک دوران ناکامی دیگر آغاز شد.

به نظر می‌‌رسید بازیکنانی مانند جان هنسن، ارمز موچینلی و جیام پی یرو بونیپرتی که در قهرمانی یوونتوس برای نهمین بار نقش مهمی داشتند عطش خود را برای پیروزی از دست داده‌اند. اینتر با پذیرفتن سیستم جورجیو فونی توانست دو سال متوالی به قهرمانی دسته اول ایتالیا برسد و یوونتوس را تا رده دوم جدول پائین بکشد.

در سال ۱۹۵۴، به دنبال استعفای جیانی آنیلی، رئیس یوونتوس، هنسن و پارولا باشگاه را ترک کردند. یوونتوس در آن سال تا مکان هفتم جدول سقوط نمود.

سال بعد اوضاع بدتر شد و یوونتوس در حالی فصل را به پایان رساند که تنها هفت امتیاز تا سقوط فاصله داشت.

 بازگشت یوونتوس

یک سال دیگر طول کشید تا مجدداً شانس به یوونتوس روی آورد. این تیم سرانجام در سال ۱۹۵۸ با تلاش سه مهاجم شاخص خود بونیپرتی، جان چارلز و عمر سیوری مجدداً به قهرمانی رسید. یوونتوس در سال ۱۹۶۱ دوازدهمین قهرمانی خود را جشن گرفت. این تیم تحت مربیگری لیوبیسا بروچیچ و رانتو سزارینی به سه قهرمانی رسید هر چند با رفتن سزارینی به ناپولی و انتخاب گونارگرن به عنوان مدیر فنی این دوران طلایی به پایان رسید. بونیپرتی نماد یوونتوس، پس از انجام ۴۴۴ بازی بازنشسته شد و قهرمان بلامنازع ایتالیا در مکان دوازدهم جدول جای گرفت.

در دو فصل بعدی پائولو آمارال و مونز گلیو مربیگری یوونتوس را بر عهده گرفتند و با وجودی که این تیم در مکان‌های دوم و چهارم جدول قرار گرفت ولی هر دو مربی از کار برکنار شدند هر چند بازیکن آرژانتینی هم مدت زیادی در یوونتوس نماند و در تابستان ۱۹۶۴ با روی کار آمدن هریبوتو هررا این تیم را ترک کرد. در اولین فصل حضور هررا، سیوری تنها ۱۵ بار بازی کرد و به همین دلیل تصمیم گرفت به ناپولی برود. هررا در سال ۱۹۶۷ به همراه یوونتوس به قهرمانی لیگ دست یافت.

در چهار سال بعدی تمام سعی باشگاه مصروف استخدام بازیکنان جدید شد.

ولی در زمان مربیگری آرماندو پیکی جوان در سال ۱۹۷۱ بود که یوونتوس تبدیل به یک قطب فوتبال گردید. فرانکو کوزیو، روبرتو بته گا، فابیو کاپلو و لوچیانو اسپینوزی به تیم پیوستند و در کنار بازیکنانی مانند جوزپه فورینو، پیترو آناستازی، آنتونیو کوکوردو و فرانچسکو مورینی شالوده تیم اول را ریختند. متاسفانه پیکی نتوانست ثمره تلاش های خود را ببیند و فصل بعد جای خود را به سستمیر ویچپالک داد. در آن سال یوونتوس به اولین قهرمانی از مجموع هفت قهرمانی در طی ۱۱ سال دست یافت.                (سقوط دوباره)

پس از دوران موفقیت آمیز اواخر دهه ۷۰ و اوایل دهه ۸۰، طولانی‌ترین دوران ناکامی یوونتوس بعد از جنگ آغاز شد.

جیووانی تراپاتونی پس از ۱۱ سال مربیگری، قهرمانی در جام باشگاههای اروپا و شش بار قهرمانی در لیگ، یوونتوس را ترک کرد. پس از مدت کوتاهی، میشل پلاتینی، اعجوبه فرانسوی جای او را گرفت. زمانی که میلان با سرمایه سیلویو برلوسکونی بار دیگر به قطبی در فوتبال ایتالیا و اروپا تبدیل می‌‌شد بانوی یپر با حسرت شاهد قدرت گرفتن این تیم بود.

در آن زمان یوونتوس امیدوار بود دینو زوف اسطوره‌ای در نقش یک ناجی ظاهر شود. هر چند وی در فصل ۹۰-۱۹۸۹ تنها توانست به جام یوفا و جام حذفی ایتالیا دست یابد. سال بعد دینو زوف جای خود را به لوئیجی مایفردی داد و لوکادی مونتزامولو به عنوان معاون رئیس باشگاه انتخاب شد.

اگر میلان، آریگو ساکی را داشت، مونتزمولو را می‌‌شد" ضد ساکی" یوونتوس نامید.

 یوونتوس در دهه ۹۰

پس از جام جهانی ۱۹۹۰، بازیکنان جدیدی مانند توماس هسلر آلمانی و روبرتو باجو، بازیکن محبوب ایتالیایی‌ها به یوونتوس پیوستند.

هر چند در پایان یک فصل ناموفق یوونتوس در مکان هفتم جدول قرار گرفت و جواز حضور در جام باشگاههای اروپا را نیز بدست نیاورد. حتی بازگشت زوج تراپاتونی- بونیپرتی هم نتوانست قدرت میلان را کاهش دهد. رؤسای یوونتوس به دنبال کسب افتخارات بیشتری بودند و بدین ترتیب مارچلو لیپی وارد گود شد.

رسیدن ليپي در سال ۱۹۹۴ با سقوط میلان هم‌زمان بود. آنجلو پروتزی، یورگن کوهلر، آندریاس مولر، دیوید پلات و فابریسیو راوانلی از ستارگان این تیم بودند .

دوران شکست ناپذیری میلان به پایان رسید و لیپی آنقدر زیرک بود که با آمیختن مهارت‌های باجو با قدرت جیان لوکا ویالی یوونتوس را به جایگاه شایسته خود در دسته اول ایتالیا بازگرداند.

در چهار سال بعد، یوونتوس در بازیهای داخلی و خارجی موفق ظاهر شد و در سال ۱۹۹۶ برای دومین بار به قهرمانی جام باشگاههای اروپا رسید. اگر چه با انتقال لیپی، یوونتوس سه سال دیگر در کسب هر گونه جام ناکام ماند. در سال ۱۹۹۹، پس از فتح نه جام، لیپي اعتماد بازیکنان را از دست داد و استعفا کرد و کارلو آنجلوتی که دو فصل قبل پارما را به مکان دوم جدول لیگ دسته اول رسانده بود برای جانشینی وی انتخاب شد. هافبک سابق میلان وارث تیمی شد که در اواسط جدول دست و پا می‌‌زد.

خریدهای نامناسب - زوران میرکوویچ، خوان اشنایدر و ژوسلین بلانشار- و مصدومیت بازیکنان کلیدی باعث شد یوونتوس در پایان فصل در مکان ششم جدول قرار گیرد.

سال بعد یوونتوس جنگنده تر ظاهر شد. این تیم که در بیشتر زمان فصل صدرنشین بود روز آخر قهرمانی را به لاتزیو واگذار کرد. فصل بعد این صحنه تکرار شد و این بار رم با اختلاف دو امتیاز، به قهرمانی رسید. در این سالها زیدان و اینزاگی از بهترینهای تورین بودند.

با توجه به این که علی رغم صرف ۳۰ میلیون پوند در پیش از آغاز فصل، یوونتوس بسیار زود با جام باشگاههای اروپا خداحافظی کرد مسئولین، به فکر یافتن جانشین مناسبی برای آنجلوتی افتادند.

 بازگشت لیپی

لیپی در سال ۲۰۰۱ به یوونتوس بازگشت و بلافاصله سرمایه لازم برای خرید جیان لوئیجی بوفون،  تورام و پاول ندود در اختیار وی گذاشته شد.

با حمایت لوچیانو موجی، روبرتو بته گا و آنتونیو گیرودو شانس مجدداً به یوونتوس روی آورد و این تیم دو جام دیگر را به ویترین افتخارات خود افزود. به نظر می‌‌رسد عصر طلایی دیگری برای یوونتوس آغاز شده است.

 یوونتوس قرن ۲۱

یوونتوس درفصل ۲۰۰۲-۲۰۰۳ لیگ ایتالیا اول شد و در سالهای ۱۹۹۶ – ۱۹۸۵ به قهرمانی اروپا دست یافت. در کارنامه افتخارات این تیم، قهرمانی جام یوفا در سالهای ۱۹۹۳ - ۱۹۹۰ و ۱۹۷۷ و قهرمانی جام برتر در سالهای ۱۹۹۶ و ۱۹۸۴ دیده می‌‌شود .

تیم یوونتوس در فصل گذشته نتوانست درخشش چندانی از خود به نمایش بگذارد و در هیچ یک از جام‌ها به مقام قابل توجهی دست نیافت .سران یوونتوس پس از این ناکامی مجبور شدند مارچلو لیپی که محبوب تورین بود را از کار برکنار کنند و پس از مذاکرات فراوان با مربی‌های مطرح جهان مانند دیدیه دشان - چزاره پراندلی و فابیو کاپلو به این نتیجه رسیدند که سرمربی فصل گذشته تیم رم و مربی اسبق رئال و میلان این فصل باید به تورین بیایید .

و در نهایت فابیو کاپلو مربی درجه ۱ فوتبال ایتالیا و جهان به تورین امد و با استقبال همگان مواجه شد

کاپلو در سال اول حضورش در یوونتوس موفق شد با این تیم به مقام قهرمانی سری آ ایتالیا برسد و نایب قهرمانی جام برتر ایتالیا را نیز به دست اورد. کاپلو اکنون در شروع فصل جدید قرار داد او در تابستان آبیاتی -جیانی کدا - بالستری - کواچ - ویه‌را را به خدمت گرفت تا یوونتوسی مقتدرتر را روانه مسابقات کند. پاتریک ویه را بزرگ‌ترین خرید یوونتوس در فصل نقل و انتقالات بود و حالا کاپلو می‌‌تواند مطمئن باشد که با حضور او و امرسون در مرکز میدان مشکل چندانی احساس نخواهد کرد.

در این فصل یوونتوس شروعی شگفت انگیز داشت و از خود رکورد بهترین شروع در سری آ را به جا گذاشت. و یوونتوس به یکی از قدرت‌های اول اروپا تبدیل شده بود.اما نیم فصل دوم را با کمی افت آغاز کرد و چند تساوی و حذف از کوپا ایتالیا (جام حذفی) توسط تیم رم کمی از آن اقتدار اولیه کاسته شد.

دل پیرو نیز مهاجم و کاپیتان یوونتوس توانست در این فصل بهترین گل زن تاریخ این باشگاه لقب بگیرد.

سری ب : سال ۲۰۰۷ ، سالی تیره

سال ۲۰۰۷ میلادی به پایان رسید ، سالی که برای بانوی پیر متفاوت بود. سال ۲۰۰۷ بیانکونری ها به دو بخش در سری ب و سری آ تقسیم می شود. که در این قسمت به یوونتوس سری ب اشاره می کنیم. این سال در سری ب بدون شک سالی عجیب و سخت بود، سالی که در ابتدا تاریکی و غم را به دنبال داشت، اما یک چهره زیبا نیز در خود پروراند، چهره ای که سبب شد همه در کنار هم تلاش کنند تا به جایگاه اصلی خود باز گردند. بیانکونری ها را به سری پایین تر تبعید کردند، مهره های بزرگی تیم را ترک و راهی تیم های مطرح اروپایی شدند، همه نگران ادامه دار شدن بازیکنی بودند که راه خروج باشگاه را پیش گرفته بودند، در این میان ستارگان یوونتوسی واقعی با صراحت بیان و شفاف از ماندن سخن گفتند و نزد بیانکونری ها ماندند، مهره های دوست داشتنی که با ماندن در تیم بزرگ خود ، بار دیگر یووه را سربلند و محبوب نگاه داشتند. زمانی که رقابت های سری ب اغاز شد ، شاهد چهره های گرفته و بهت زده یووه ای ها بودیم ، به مرور زمان و با حمایت هواداران و مسولین ، بازیکنان به خود امدند و در کنارهم، هم قسم شدند تا خیلی زود راه صعود را پیش گیرند و با قدرت و انگیزه ای بالا بر رقبا غلبه نمایند. رقابت با تیم های حاضر در سری ب بسیار سخت بود، مسابقات طوری پیش می رفت که جدال بین یوونتوس ، ناپولی و جنوا حساسیت فراوانی به خود گرفت. برشا، لچه و بولونیا ... نیز حریفان اسان و کوچکی نبودند. تبعید به سری ب، برای یووه علاوه بر جدایی ستارگان، مشکلاتی به همراه داشت، مشکلاتی مانند از دست دادن چند اسپانسر بزرگ و مهم، کاهش سهام باشگاه در بورس ، پخش نشدن مسابقات از طریق تلویزیون به طور مستقیم و ..... این مشکلات می توانست ساختار یک باشگاه را کامل از بین ببرد و باشگاه را برای مدت زیادی بهم ریزد. اما یوونتوس یک باشگاه قدیمی و بزرگ با قدرتی دورنی بود. تیمی که با تمام مشکلات مبارزه کرد و در حالی که بسیاری انتظار حضور دو ساله یووه در سری ب را داشتند با قهرمانی در این مسابقات، راهی خانه اصلی خود سری آ شد. دیدیه دشام مربی فرانسوی تیم که سالیان نه چندان دور بازیکن همین باشگاه نیز بود، در نتایج یووه تاثیر بسیار زیادی داشت، این مربی جوان بدون ترس و واهمه مربیگری تیمی مطرح و سرشناس که شرایط عجیب و دشواری داشت را به عهده گرفت و نهایت تلاش خود را برای قهرمانی و صعود به سری ا انجام داد. بدون شک این فرانسوی نقش بزرگی در موفقیت یوونتوس داشت و استعفا در دو هفته مانده به پایان رقابت های فصل ، نشان از فشار بسیار زیاد فصل سخت ۲۰۰۷ بود. دشام که هواره خواهان یوونتوسی بزرگ و قدرتمند است ، در خود توان ادامه هدایت یووه را با قدرت ندید و از یووه جدا شد. بیانکونری ها به پایان راه نزدیک شده بودند که با توجه به امتیازات کسب شده ، قهرمانی را از ان خود کردند، جام قهرمانی در سری ب با چنین شرایطی یک پیروزی بزرگ به شمار می رفت. الساندرو دل پیرو قهرمان واقعی یوونتوس بود و سرانجام جام را بالای سرش برد و شادی وصف ناپذیری را به تیفوسی ها و مجموعه بیانکونری هدیه کرد. این پایانی خوش در فصلی سخت و دشوار و در عین حال عجیب بود. یوونتوسی ها نشان دادند که تاریکی و سیاهی ماندگار نیست. با این نتایج یوونتوس نشان داد، قدرت و بزرگی در وجودش رخنه کرده است. این تیم یک تیم ریشه ای و با سابقه است. تیمی دوست داشتنی ومحبوب که بیشترین هوادار را در جهان به خود اختصاص داده است. تیمی با ستارگان محبوب، خوش تکنیک ، فانتزی و از همه مهمتر، بازیکنانی وفادار و ارزشمند. این چهره واقعی یوونتوس مقتدر و بزرگ است.

سری آ : سال ۲۰۰۷ سالی طلایی و خوب

به رقابت های فصل جاری در سری ا می رسیم. به سالی که یووه را بار دیگر به حیات سابقش باز می گرداند. سالی که در ان بیانکونری ها اهداف بزرگ و مهمی را در سر می پرورانند. بعد از مشکلات کثیر سال گذشته در خصوص پرونده کالچو پولی و تبعید به سری ب ، گرفتن دو اسکودتو... یووه می بایست با قدرت به میدان سخت مبارزه باز می گشت، مدیران نهایت تلاش خود را برای حفظ مهره های بزرگ تیم کردند، در حالی که شایعات بسیار زیادی در خصوص ترک بوفون، ترزگه ، کامورانزی و حتی سمبل بانوی پیر دل پیرو به گوش می رسید، سران یووه با کوشش و در عین حال وفا داری و همکاری صمیمانه بازیکنان مجموعه بیانکونری از هم نپاشید و ستارگان نامی در کنار یووه ماندند تا بار دیگر شاهد طلوع یوونتوس باشیم. رانیری مربی سابق پارما به یووه پیوست تا مربیگری تیم بزرگی که شرایط متفاوتی نسبت به سایر تیم ها داشت را به عهده گیرد، پس از برگزیده شدن مربی، نوبت به خرید مهره هایی جدید بود. بازیکنانی مانند تیاگو، یاکوئنتا، گریگرا ... راهی شهر مه گرفته تورینو شدند تا با پیراهن تیم جدیدشان پیروزی های بزرگی را کسب نمایند. کلودیو رانیری به همراه بازیکنان قدیمی تیم و تازه واردها کار خود را شروع کرد. کاری سخت و حساس اغاز شد. بیانکونری ها در بازی های دوستانه و تدارکاتی چندان خوب ظاهر نشد اما این نتایج در بازی های تدارکاتی سبب شد تا یووه با شناخت بهتری راهی مسابقات فصل ۲۰۰۷ - ۲۰۰۸ سری ا شود. مسابقات فصل اغاز شد و نگاه ها معطوف یووه شد، جدال اصلی میان یوونتوس و اینتر بود، مبارزه ای که بیانکونری ها یک سال انتظارش را می کشیدند، تمام بیانکونری های جهان نراتزوری ها را دشمن خود می دانند و انها را دزد اسکودتوی خود می شمارند. چنین مسائلی باعث حساس شدن بیش از پیش دربی بزرگ ایتالیا شد. شاگردان رانیری در اغاز راه کمی ناهماهنگ نشان دادند و شکست های نیز در کارنامه خود دیدند، اما با گذشت زمان یوونتوس چهره واقعی خود را پیدا کرد و با قدرت بیشتر و انگیزه ای بالا راه خود را پیش گرفت. بیانکونری ها در اولین مصاف برابر تیم های بزرگ و مطرح ، جالوروسی ها پیش روی خود دید، در دیداری که پسران دل الپی هنوز توانایی های خود را کامل باور نکرده بودند تن به تساوی دو بر دو دادند. بانوی پیر از این بازی به بعد راه پیشروی خود را شناخت و قدرت گرفت. تمام نگاه ها به مسابقه حساس و جدالی انتقامی بیانکونری ها و نراتزوری ها بود، بازی سخت، حساس و مهم... مبارزه و دربی ایتالیا تحت تبلیغات گسترده و مسائل حاشیه ای زیادی با تساوی یک بر یک در تورین به پایان رسید. شاید نقطه اوج یووه را این بازی بدانیم، زیرا ستارگان یوونتوس پس از این رقابت به خود و توانایی و قدرت و تکنیک یووه ایمان و اعتقاد راسخ پیدا کردند. زمانی که میلان را در سن سیرو متوقف کردند ، اعتماد به نفس لازم نزد یاران بیانکونری به گذشته خود رسید، به جایی که هم اکنون ستارگان و هواداران بانوی پیر باور دارند که توانایی بازگشت به گذشته بزرگ خود را دارند. مسولین ، مربیان و بازیکنان یوونتوس امیدوارند پس از بازگشت از تعطیلات سال نو، سال و فصل جدید و موفقیت امیزی را همراه داشته باشد. رسیدن به هدف ارزشمند امسال بانوی پیر که راه یابی به لیگ قهرمانان اروپا است، با هنرنمایی ستارگانی بی نظیر مانند الکس دل پیرو و پاول ندود، در کنار گلزنی های مهاجم همیشه گلزن خودشان ترزگل و تلاش سایر مهره ها می توان منتظر یوونتوسی با شکوه و عظیم همراه با پیروزی های بزرگ و چشمگیر بود                                                      ( پیراهن یوونتوس)

شاید باور نکنید ولی ناتینگهام سالها نقش مهمی در فوتبال اروپا ایفا کرده است. در این شهر شگفت انگیز بود که پیراهن یوونتوس شکل گرفت، همان پیراهنی که اکنون در سرتاسر جهان شناخته شده است.

در قرن نوزدهم میدلندز تنها یک باشگاه به نام ناتس کانتی داشت که در سال ۱۸۶۲ تأسیس شد و بازیکنان آن پیراهنی به رنگ مشکی و نارنجی می‌‌پوشیدند تا اینکه ویلیام گان، رئیس باشگاه، پیراهن جدیدی را برای این تیم در نظر گرفت: پیراهنی با خطوط عمودی سیاه و سفید که اکنون نیز از آن استفاده می‌‌شود گان که دوبار در تیم ملی انگلستان بازی کرد همچنین مالک یک فروشگاه لوازم ورزشی بود که پیراهن فوتبال نیز می‌‌فروخت. درسال ۱۹۰۳، جان ساویج به عنوان نماینده یوونتوس از این فروشگاه دیدن کرد به وی ماموریت داده شده بود به دلیل جنس مرغوب پیراهن ها و نیز ادای احترام به ملتی که ورزش زیبای فوتبال را به جهانیان عرضه کرد تعدادی پیراهن انگلیسی بخرد ( هر چند در این معامله مشکلاتی بروز کرد) از سال ۱۸۹۷ (تاریخ تأسیس یوونتوس) بازیکنان این تیم پیراهن صورتی روشن می‌‌پوشیدند. پس از اینکه در پایان سفری طولانی سرانجام محموله پیراهن ها به تورین رسید همگی شگفت زده شدند. کوچک‌ترین اثری از رنگ صورتی دیده نمی‌شد! درون بسته پیراهن هایی با خطوط سیاه و سفید قرار داشت. به نظر می‌‌رسید کسی نمی‌داند دقیقاً چه اشتباهی روی داده است. دو تئوری وجود داشت: یا ساویج در مورد رنگ مورد نظر اشتباه کرده بود و یا اینکه گان تنها محموله در دسترس را برای یوونتوس فرستاده بود. به هر حال موضوع مهمی نبود زیرا هم بازیکنان و هم مقامات پیراهن ها را پسندیدند و بدین ترتیب پیراهن یوونتوس شکل گرفت.

بدیهی است که در طول سالها در جنس و شکل پیراهن یوونتوس تغییراتی ایجاد شد پس از مدتی یقه‌های هفت جای خود را به یقه‌های بلند داد و مواد ترکیبی جای مواد طبیعی را گرفت ولی طرح پیراهن ها تغییری نکرد.

اکثر باشگاههای ایتالیایی تا سالها بر روی پیراهن های بازیکنان از آرم خود استفاده نمی‌کردند ولی در دهه اخیر اوضاع تا حد زیادی تغییر کرده است. آنها با مشاهده باشگاههای انگلیسی نکات جدیدی آموختند. تیم پرطرفدار یوونتوس که در دهه گذشته توسط شرکت کاپاولوتو حمایت مالی می‌‌شد تصمیم گرفت با شرکت آمریکایی نایک قراردادی ۱۲ ساله امضا کند. نایک که یک میلیارد پوند در فوتبال سرمایه گذاری کرده در جهان یکه تاز است. این شرکت برای پیراهن های منچستر یونایتد که بویژه در خاور دور فروش زیادی داشته مبلغ ۳۰۳ میلیون پوند هزینه کرده است. یوونتوس و بخصوص آلساندرو دل پیه رو از محبوبیت زیادی در شرق برخوردارند. هنوز جزئیات پیراهن جدید یوونتوس اعلام نشده ولی آنچه مسلم می‌‌باشد این است که همچنان دو رنگ باقی خواهد ماند.

 افتخارات

سری آ باشگاه های ا یتالیا ( ۲۷ بار )

۱۹۰۵؛۱۹۲۵–۲۶ [۵]؛۱۹۳۰–۳۱؛۱۹۳۱–۳۲؛۱۹۳۲–۳۳؛۱۹۳۳–۳۴؛۱۹۳۴–۳۵؛۱۹۴۹–۵۰؛۱۹۵۱–۵۲؛۱۹۵۷–۵۸؛۱۹۵۹–۶۰؛۱۹۶۰–۶۱؛۱۹۶۶–۶۷؛۱۹۷۱–۷۲؛۱۹۷۲–۷۳؛۱۹۷۴–۷۵؛۱۹۷۶–۷۷؛۱۹۷۷–۷۸؛۱۹۸۰–۸۱؛۱۹۸۱–۸۲؛۱۹۸۳–۸۴؛۱۹۸۵–۸۶؛۱۹۹۴–۹۵؛۱۹۹۶–۹۷؛۱۹۹۷–۹۸؛۲۰۰۱–۰۲؛۲۰۰۲–۰۳

جام حذفی ایتالیا ( ۹ بار )

۱۹۳۷–۳۸؛۱۹۴۱–۴۲؛۱۹۵۸–۵۹؛۱۹۵۹–۶۰؛۱۹۶۴–۶۵؛۱۹۷۸–۷۹؛۱۹۸۲–۸۳؛۱۹۸۹–۹۰؛۱۹۹۴–۹۵

سوپر کاپ ایتالیا ( ۴ بار )

۱۹۹۵؛۱۹۹۷؛۲۰۰۲؛۲۰۰۳

جام باشگاه های اروپا ( ۲ بار )

۱۹۸۴–۸۵؛۱۹۹۵–۹۶

جام یوفا ( ۳ بار )

۱۹۷۶–۷۷؛۱۹۸۹–۹۰؛۱۹۹۲–۹۳

جام در جام اروپا ( ۱ بار )

۱۹۸۳–۸۴

سوپر کاپ اروپا ( ۲ بار )

۱۹۸۴؛۱۹۹۶

جام بین قاره ای ( ۲ بار )

۱۹۸۵؛۱۹۹۶

سری ب باشگاه های ایتالیا ( ۱ بار )

۲۰۰۶

یوونتوس در مجموع در اروپا سومین تیم پر افتخار این قاره میباشد

 آمار و رکورد ها

• • بيشترين گل خورده در یک فصل:۵۶ گل
  • کمترین گل خورده در یک فصل: ۱۴ گل
  • بیشترین پیروزی در یک فصل:۲۸ پیروزی
  • کمترین پیروزی در یک فصل:۸ پیروزی
  • بیشترین شکست در یک فصل:۱۵ شکست
  • کمترین شکست در یک فصل:۱ شکست
  • بهترین پیروزی خانگی:۹-۱ مقابل اینتر
  • بدترین شکست خانگی:۴-۱ مقابل میلان
  • بزرگ‌ترین پیروزی خارج خانه:۷-۰ مقابل [[میلان

• • بدترین شکست خارج خانه:۴-۰ مقابل اینترمیلان
  • بهترین گلزن باشگاه:الساندرو دل پیرو با ۲۱۴
  • بهترین گلزن در یک فصل:فلیسی بورل با ۳۱ گل
  • بیشترین بازی باشگاهی:الساندرو دلپیرو با ۵۰۱ بازی
  • بهترین گلزن اروپایی:روبرتو بته گا با ۲۷ گل
  • بیشترین بازی اروپایی:گتانو شیرا با ۸۷ بازی
  • بیشترین گل زده در یک فصل:۱۰۳ گل
  • کمترین گل زده در یک فصل:۲۸ گل

رئیس باشگاه:

جیانتو فاکتی

استادیوم:

سن سیرو میلان

سال تاسیس:

1908 میلادیhttp://www.inter.it/سایت رسمی باشگاه:

پیراهن:

آبی و مشکی

سرمربی:

روبرتو مانچینی

شهر میلان یکی از شهرهای زیبا و در عین حال پر جمعیت کشور ایتالیاست که از حیث اهمیت چیزی از "رم" کم ندارد.

 تقریباً در حدود 100 سال پپش در این شهر چیزی به نام فوتبال حرفه ای وجود نداشت ، تا آنکه در آغاز سده جدید و در سالهای 1898 تا 1900 باشگاه فوتبال "میلان" در این شهر تاسیس شد و مورد توجه جوانان میلانی قرار گرفت. در سال 1908 گروهی از بازیکنان حاضر در باشگاه "میلان" تصمیم گرفتند که با جدایی از این تیم ، تیم جدیدی تاسیس کنند و با دیگر همبازیان سابق خود که در "میلان " مانده بودند ، رقابت کنند.

باشگاه میلان پس از مدتی به تیم "آث میلان" تبدیل شد و در این سو تیم "اینترناسیونال" تولد خود در دنیای فوتبال را جشن گرفت. انتخاب این نام بر اساس تصمیم اعضای باشگاه صورت گرفته بود. در حقیقت از همان ابتدا قرار شد که اینتر برای همه بازیکنان ایتالیایی و غیرایتالیایی خانه تازه ای باشد و در جذب بازیکنان خارجی هیچ محدودیتی در نظر گرفته نشد تا اینتر رسماً با هر گونه نژاد پرستی مخالفت کرده باشد. در ادامه همین روند ، "هرنست ماکنت" ، بازیکن سوئیسی "اینتر" ، به عنوان اولین کاپیتان این تیم انتخاب شد. آبی و مشکی های میلان بسیار زودتر از حد تصور به جاده افتخار گام نهادند. این تیم تنها دو سال پس از تاسیس و در سال 1910 میلادی به اولین عنوان قهرمانی در لیگ باشگاههای ایتالیا( کالچیو) دست یافت." اینتر" برای سومین بار، در سال 1930 نیز اسکودتو را فتح کرد.

این تیم با هفت قهرمانی دیگر در سالهای 1966 ، 1965، 1964، 1963.1953،1940.1938توانست با مجموع 10 قهرمانی در لیگ ایتالیا نشان یک ستاره طلایی را بر روی پیراهن خود ثبت کند. این تیم در سالهای 1971،1980،1989 نیز توانست قهرمان " کالچیو" شود ، اما در حال حاضر "اینتر" بیش از 15سال است که در حسرت تکرار این افتخار و چهاردهمین قهرمانی به سر می برد.

از لیگ ایتالیا که بگذریم ، سه قهرمانی جام حذفی نیز از افتخارات آبی های میلانی در سطح مسابقات داخلی به شمار می رود ، اما کارنامه درخشان" اینترمیلان" در جام های اروپایی نیز بسیار دیدنی بوده ، اینتر در تاریخ 96 ساله خود 36 حضور در رقابتهای اروپایی داشته است.

آبی های میلان در سالهای 1964و 1965 با غلبه بر تیم های" رئال مادرید" اسپانیا و بنفیکای پرتغال به عنوان قهرمانی جام قهرمانان باشگاههای اروپا دست یافتند و درسالهای 1967 و 1972 به عنوان نایب قهرمانی این مسابقات رضایت دادند.

اینتر در دهه نود میلادی سه بارجام "یوفا" را تصاحب کرده است . این تیم با شکست" آ.اس.رم "در فینال جام 1991 برای اولین بار جام را به خانه برد. "سالزبورگ" اتریش در سال 1994 دومین قربانی قهرمانی اینتر در جام یوفا بود و آبی پوشان با شکست" لاتزیو" در فصل 1998 این افتخار را برای بار سوم به دست آوردند. قهرمانی در دو جام باشگاههای جهان درسالهای 1964 و 1965 نیز از افتخارات" اینترمیلان" محسوب می شود.

اینتر هم اکنون از امیدهای اول قهرمانی نیز به شمار می آید و از صدر نشینان " کالچیو" است.

اینتر در سه فصل گذشته با صرف هزینه های زیاد ، انتظارات طرفداران این تیم را نتوانست برآورده کند و از این رو ماسیمو موراتی صاحب ثروتمند باشگاه از مدیریت این تیم استعفا داد و جای خود را به فاکتی بازیکن اسبق تیم داد.

 دوران اوج و شکوفایی اینتردر اواخر دهه 80 و اوایل دهه 90 میلادی بود. در آن دوران هدایت تیم را جیووانی تراپاتونی برعهده داشت و بازیکنانی چون لوتار ماتئوس ، آندریاس بره مه ، یورگن کلینزمن و جوزپه برگومی در تیم بازی می کردند.

اینتردرهریک از فصول ، حداقل سه بازیکن بزرگ فوتبال را به جمع تیم خود اضافه می کرد. یوری ژورکائف، رونالدو، ایوان زامورانو، کلارنس سیدورف، جیانلوکا پالیوکا ، والترزنگا ، گابریل باتیستوتا ، روبرتو باجو از جمله ستارگان تیم اینتر بوده اند .

در تاریخ باشگاه اینترهمواره مربیان بزرگی روی نیمکت مربیگری این تیم نشسته اند. در این میان می توان به مربیانی همچون جیووانی تراپاتونی، مارچلولیپی، آلبرتوزاکه رونی ،هکتور کوپر و جی جی سیمونی اشاره نمود.

اینک هدایت تیم آبی و مشکی پوشان را روبرتو مانچینی بازیکن اسبق تیم ملی ایتالیا و تیم فوتبال لاتزیوبرعهده دارد . مانچینی در فصل گذشته با لاتزیو در سمت سرمربی به نتایج خوبی دست یافت .

ماتئوس و رونالدو در زمان حضورشان در اینتر، به عنوان بهترین بازیکنان اروپا شناخته شدند.

اینتردراین فصل با تکیه برحضورستارگانی چون تولدو، ویری، زانتی، ورون، داویدز چشم به قهرمانی درکالچیو دارد.

کسب مقام قهرمانی می تواند مرهمی برناکامی های دنباله داراینترو موراتی باشد و همچنین مانچینی جوان را به عنوان یک مربی بزرگ و خوشفکر به جهان فوتبال معرفی کند.

آلفرد ادواردز، مرد انگليسي بود كه براي اولين بار باشگاه فوتبال ميلان به نام كريكت ميلان را در سال 1899 پايه‌گذاري كرد.
اين مرد بريتانيايي موفق شد تا نخستين نشان اسكودتو را در سال 1901 تقديم ميلان كند و نام خود را در تاريخ باشگاه روسونري‌ها به ثبت برساند. پيش از شروع يك دوره 40 ساله كه طي آن باشگاه با بحران مواجه بود، ميلان توانست 2 عنوان قهرماني در سري A را نيز به تاريخچه موفقيت‌هاي خود بيافزايد.
در دهه 1950، 3 بازيكن تاريخ‌ساز و ناجي روسونري به نام‌هاي گونار نورداهل، گونار گرن و نيلس ليدهولم باعث شدند تا تيم به 4 عنوان ارزشمند قهرماني ديگر دست يابد.
طي دهه‌هاي بعد نرئو روكو به عنوان سرمربي و جاني ريورا به عنوان بازيكن و ستاره طلايي ميلان بارها موفقيت‌هاي بي‌نظيري را به‌دست آوردند و قدرت ميلان را در سطح ايتاليا و اروپا به همگان ثابت كردند.
در 1979 باشگاه به‌دليل وضعيت نامساعد مالي افت زيادي كرد اما 7 سال بعد سيلويو برلوسكني با تزريق پول، كالبد ميلان، باشگاه را از ورشكستگي كامل نجات داد و جان تازه‌اي به‌تيم اول شهر ميلانو بخشيد.
در اين دوران بود كه ميلان با مربيگري آريگو ساكي و ستارگاني چون رود گوليت، ماركو فان‌باستن و فرانك رايكارد 3 مردهلندي به افتخارات بي‌شماري در سطح فوتبال ايتاليا و اروپا دست يافت.
سپس نوبت به فابيو كاپلو رسيد تا با كسب 4 عنوان مهم كه شامل قهرماني در 4 دوره از رقابت‌هاي سوپر جام ايتاليا، ليگ قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا و سوپر جام اروپا بود، دهه 1990 را براي ميلاني‌ها با خاطراتي شيرين به يادگار بگذارد.
در اولين سال‌هاي حضور آلبرتو زاكه‌روني مربي موفق شد تا شانزدهين اسكودتوي ميلان را به باشگاه هديه دهد. يكي از افتخارات زاك پيروزي 6 بر صفر در دربي بزرگ ميلانو بود كه به عنوان بهترين پيروزي روسونري‌ها مقابل رقيب ديرينه به‌ثبت رسيده است.
در همين حال كارلو آنچلوتي هم موفق شد تا در سال 2003 و 2004 عناوين بزرگ قهرماني در ليگ باشگاه‌هاي اروپا (پيروزي در فينال مقابل يوونتوس)، جام حذفي ايتاليا و نشان اسكودتو را نصيب روسونري‌ها كند.

 تاريخ تأسيس: 1899
رئيس باشگاه: سيلوبر برلوسكني
نايب رئيس: آدريانو گالياني (فعلا محروم شده)
مدير ورزشي: آريدو پرايدا
مدير استعداديابي: لئوناردو
مربي: كارلو آنچلوتي
آدرس باشگاه: Milan-via turatti/3-20121
تلفن باشگاه: 0039-02-62281
Fax: 0039-02-6598876
وب‌سايت رسمي: www.acmilan.com
محل تمرين: مركز ورزشي ميلانو
لباس رسمي: قرمز و مشكي
اسپانسر اصلي باشگاه: Opel (ولی الان شده btwin )
اسپانسر ورزشي: آديداس

بهترين گلزن تاريخ: گونار نورداهل(210 گل)
بهترين گلزن در يك فصل: كونارئورداهل فصل 50-1949(35 گل)
بيشترين بازي با پيراهن ميلان: فرانكو بارزي(531 بازي)
بيشترين بازي ملي: پائلو مالديني(126 بازي)
بيشترين مبلغ خريد بازيكن: 27 ميليون يورو براي سازار مانوئل روي كاستا از فيورنتينا در فصل 2002-2001
بيشترين مبلغ بابت فروش بازيكن:۳۱ میلیون پوند برای فروش شوچنکو به چلسی 

قهرماني‌ها در اروپا: 6 قهرماني در اروپا(در سال‌هاي 63، 69، 89، 90، 94و 2003)
2 جام در جام(68 و 73)، 3 سوپر جام(89، 90 و 85)
3 جام بين‌ قاره‌اي(69، 89 و 90)
افتخارات و ركوردها در سري A
قهرماني در سري : 17 بار(1901، 1906، 1907، 1951، 1955، 1957، 1959، 1962، 1968، 1979، 1988، 1992، 1993، 1994، 1996، 1999 و 2004)
قهرماني در جام حذفي ايتاليا: 5 بار (1988، 1972، 1973، 1977 و 2003)
سوپر جام ايتاليا: 5 بار (1988، 1992، 1993، 1994 و 2004)
بيشترين امتياز در يك فصل: 82 امتياز(فصل 2004-2003)
كمترين امتياز در يك فصل: 27 امتياز(فصل 82-1981)
بهترين پيروزي: 9 بر صفر برابر پالرمو در فصل 51-1950)
بدترين شكست: 6 بر يك برابر يوونتوس در فصل 97-1996
بيشترين گل زده: 118 گل در فصل 50-1949
كمترين گل زده: 21 گل در فصل 82-1981

لباس خانگى رمى ها شامل پيراهنى به رنگ قرمز بلوطى(خرمايى مايل به قرمز) با حاشيه هاى طلايى رنگ، همچنين شرت ورزشى سفيد و جوراب مشكى است كه لقب جيالوروسى(قرمز و زردها) را براى آنها به ارمغان آورده است. تمثيل يا لوگوى آنها پرتره ايست از يك گرگ ماده و دو كودك برادر به نام هاى روملوس و رموس كه تداعى‌گر افسانه‌ى پيدايش شهر رم مي باشد. افزون بر اين در پايين اين پرتره حروف اى ، اس و آر (مخفف نام باشگاه) به شكلى خاص در زمينه اى قرمز رنگ درج شده است.  

دو رنگ پس زمينه‌ى تمثيل، بر گرفته از پرچم قرمز و زرد ورودى شهر مى باشد، كه خود سمبلى از آفريدگار در آيين مسيح و عظمت امپراتورى روم باستان است.

 

باشگاه لاتزیو ایتالیاباشگاه :لاتزیو رم SSLATZIO

رئیس باشگاه :

اوگو لانگو

استادیوم :

المپیك رم

سایت باشگاه :

WWW.SSLATZIO.ITپیراهن : آبی آسمانی

سرمربی :

روبرتو مانچینی

حاصل یك جرقه جوانی

شهر رم پایتخت زیبای كشور ایتالیا و همین طور پایتخت همان امپراطوری قدرتمند رم باستان است ، كه از نظر فرهنگی مهمترین شهر قاره اروپا  محسوب می شود .

نماد اصلی این شهر گرگ است . اما مردان لاتزیو به عقابها مشهورند و سرخ پوشان رمی گرسنه این شهر هستند.

در سال 1900 میلادی چند جوان رمی كه به فوتبال عشق می ورزیدند ، در كناربرج معروف پیزا با یكدیگر عهد كردند كه یك تیم فوتبال تشكیل دهند و در راه پیشرفت آن از هیچ اقدامی فروگذار نباشند. آنها رنگ آبی آسمانی و سفید را به عنوان رنگ های پیراهن تیمشان انتخاب كردند . این جوانان به رهبری دونیجی بیگلاری همه اقدامات لازم را در جهت تاسیس یك تیم محلی انجام دادند .

تنها مشكل آنها انتخاب نام تیم جدید بود . پیش از آن تیمی با نام رم تشكیل شده بود . آنها برای آنكه از همان روز بازار رقابت با رقیب همشهری را گرم كنند ، سعی كردند نامی بزرگتر از رم بیابند .

لاتزیو از نظر جغرافیایی استانی بود كه بر شهر رم شامل می شد . این نام چیزی فراتر از نام آ. اس . رم بود . حالا لاتزیو خود را سلطان فوتبال شهر رم می دانست .  به این ترتیب در روز نهم ژوئن سال 1900 میلادی لاتزیو تاسیس شد .

ویترین كم رنگ

پیراهن آبی لاتزیو بسیار كم رنگ است و شاید همین رنگ در ویترین افتخارات این تیم تاثیر گذار بوده است . لاتزیو نسبت به نام اعتبارش ، افتخارات قابل توجهی در كارنامه ندارد . این تیم تنها دو بار در سال های 1972 و 1999 اسكودتو (لیگ باشگاههای ایتالیا ) را تصاحب كرده است .

مردان آسمانی پوش در سال های 57 و 97 و 99 جام حذفی را نیز به دست آوردند . لاتزیو سوپر جام باشگاههای ایتالیا را در سال های 98 و 2000 به كار نامه افتخارات خود افزود . اما همه این افتخارات درقیاس با تیم های دیگر ایتالیایی همچون یووه ، میلان و اینتر چندان چشمگیر نیست .

عقاب های  شهر رم در جام های اروپایی نیز افتخاراتی داشته اند. این تیم 14 بار در رقابت های اروپایی حاضر بوده است . لاتزیو یك بار در سال 99 جام برندگان باشگاههای اروپا را به دست آورد و در همان سال توانست سوپرجام اروپا را نیز به كارنامه خود اضافه كند . این تیم در سال 1998 و در فینال جام یوفا با شكست در برابر اینتر میلان به عنوان نائب قهرمانی رضایت داد .

عقاب های تاریخی

در مقاطع مختلف زمانی ستارگان زیادی در تركیب لاتزیو بازی كرده اند . در دهه سی میلادی سیلو پیولا ، گلزن بزرگ تاریخ فوتبال ایتالیا ، چهره سرشناس این تیم بود . در سال های اخیر نیز بازیكنان بزرگی به لاتزیو آمده اند . ستارگانی همچون : رائولی ، مانچینی ، آلن بوكسیچ ، آلمیدا ، ویری ، سالاس ، ورون ، ندود ، كرسپو و نستا كه آخرین افراد از جمع این  ستارگان به دلیل مشكلات مالی آ. اس. رم را ترك كردند . نستا مدافع جوان و شایسته لاتزیو ، به نماد این باشگاه مبدل شده بود . اما مدیران این تیم از ترس آنكه مبادا تیمشان به سرنوشت فیورنتینا دچار شود ، چند ستاره بزرگ خود را به فروش رساند .

لاتزیو با حضور همین ستارگان در سال 99 پر افتخارترین فصل خود را پشت سر گذاشت . در آن سال گوران اریكسون سوئدی كه در حال حاضر هدایت تیم ملی انگلستان را بر عهده دارد ، سر مربی لاتزیو بود . مربی موفقی كه با لاتزیو به همه آرزوهایش رسید و هواداران متعصب این تیم را به همه افتخارات ممكن رسانید.

امید به فصل آتی

در رقابت های فصل گذشته فوتبال ، لاتزیو به عنوان یكی از نمایندگان ایتالیا درجام یوفا حضور داشت .

این تیم  در مرحله نیمه نهایی توسط پورتو ، قهرمان رقابت ها حذف شد و از حضور در فینال باز ماند . آبی های رمی در جام حذفی باشگاههای ایتالیا نیز به توفیقی دست نیافتند .

آنها در حال حاضر با رهبری مانچینی از مدعیان قهرمانی كالچیو به شمار می آیند و خود را آماده حضور هرچه بهتر در مسابقات اروپایی می كنند .

مانچینی همان ستاره متعصب لاتزیو در سال های نه چندان دور ، حالا سر مربی این تیم است . او در فصل گذشته با استفاده از ستاره هایی همچون پروتزی ، میها یلوویچ ، یاپ استام ، فرناندو كوتو ، دیه گو سیمئونه ، كلودیو لوپز و سیمونه اینزاكی  می توانست به افتخارات بیشتری دست یابد.

لاتزیو در حال حاضر یكی از باشگاههای پر ستاره فوتبال اروپا محسوب می شود . در میان ستاره های بزرگ این تیم نام استفان فیوره درخشش دیگری دارد .

فیوره ، هافبك ملی پوش ایتالیایی وزنه موثری در تركیب این تیم است .

باید دید مردان آسمانی پوش از تجربیات تلخ و شیرین این فصل برای موفقیت در فصل آتی سود می برند .

سرجیو گرانیوتی رئیس سابق باشگاه ، كسی بود كه لاتزیو را با خرید ستارگان بزرگ و به كارگیری مربی توانا چون اریكسون درفوتبال جهان مطرح ساخت و سال گذشته به علت ورشكستگی سهام خود را فروخت .

اینك باشگاه با بحران مالی روبرو است ، ولی علیرغم این مشكل ، مانچینی تیم خوبی را آماده ساخته است .

تولد:9 نوامبر 1974 در شهر تورین ایتالیا
غذای مورد علاقه:پیتزا.کیک.ماکارونی
قد:73/1
وزن:۷۳
الگوی فوتبالی:پلاتینی.مارادونا.مارکو.فان باستن.مالدینی
هنر پیشه مورد علاقه:مایکل داگلاس
آهنگ مورد علاقه:با تو یا بدون تو
ماشینهای وی:فراری و لامبورگینی
علایق:گوش دادن به موسیقی.رانندگی کردن.سینما
افتخارات: باشگاهی((قهرمانی در سال های 1995-1997-1998-2002-2003-2005 در سری ا ایتالیا ))
یک قهرمانی در جام حذفی 1995
چهار بار فاتح سوپر جام (( 1995-1997-2002-2003 ))
یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا 1996 یک قهرمانی بین قاره ای یا همان قهرمانی باشگاه های جهان در سال 1996 و کسب عنوان دومی در سال ۲۰۰۳ در بازی فینال بازی به پنالتی کشیده شد ولی یوونتوس نتوانست تیم میلان را شکست دهد
یوونتوس به عنوان پر افتخارترین تیم ایتالیا مامن حضور ستارگان بزرگ و با اخلاق فوتبال ایتالیا بوده است .
کسانی که سال های سال در این تیم بزرگ بازی کرده اند و تبدیل به اسطوره شدند.
الساندرو دل پیرو بازیکن افسانه ایی دهه ی 90 تا امروز در تیم محبوب تورینی ها جای برای خود دست و پا کرده است ..
وی پسر محبوب تورین ودرزندگی خود بیشتر از حاشیه داستانی مانند فیلم های سینمایی از نوع رمانتیک ایتالیایی داشته است . ستاره بزرگ بیانکونری از وقتی خود را شناخت که درگیر چیزی بنام توپ فوتبال بود. وی که از یک خانواده ی متوسط سر برآورده بود تمامی وقت خود را صرف فوتبال در کوچه ها کرد.
وی هیچ وقت تصور نمی کرد این چنین مشهور شود.آلکس از همان کودکی به تیم یوونتوس علاقه مند بود.

وی مرد ایده آل تمام تورینی هاست . کسی که در زندگی خود بیشتر از حاشیه داستانی مانند فیلم های سینمایی از نوع رمانتیک ایتالیایی داشته است . ستاره بزرگ بیانکونری از وقتی خود را شناخت که درگیر چیزی بنام توپ فوتبال بود. وی که از یک خانواده ی متوسط سر برآورده بود تمامی وقت خود را صرف فوتبال در کوچه ها کرد.
وی هیچ وقت تصور نمی کرد این چنین مشهور شود.آلکس از همان کودکی به تیم یوونتوس علاقه مند بود.

یوونتوس همراه با پلاتینی و یارانش آلکس را دیوانه ی تیم یووه کرده بود.الکس در یکی از گفتگو های خود گفته است که هیچ آرزویی جز دیدن ورزشگاه دل آلپی را نداشته است.عطش وی برای بازی کردن در یوونتوس هر روز بیشتر می شد.ولی وقت خود را در کوچه پس کوچه های تورین تلف می کرد.

وقتی مالدینی تنها با 16 سال اولین بازی خود را برای تیم میلان انجام داد . در آن روزگار الکس عضویت هیچ تیمی را نداشت حتی عضویت در تیم دسته دومی پادووا تیم اول الکس بسیار اتفاقی پیش آمد.روزی از تمام جوانان حاضر تستی گرفته می شود و الکس به رغم بازی های گذشته در کوچه ها توانست جز کسانی باشد که از این آزمون سربلند خارج شدند.

الکس خیلی دیر و در سال 22 سالگی اولین قرارداد حرفه ایی خود را امضا کرد . وی در اولین فصل حضورش در فوتبال حرفه ایی چهار باربرای تیم پادووا را تجربه کرد ولی دراین فصل یعنی فصل 1992 نتواسنت گلزنی کند.الکس در یک تیم ضعیف تنها یک نیمکت نشین بود.او آرزو های بزرگتری داشت.در خبرهای شبکه ی ایتالیا نامی از دل پیرو برده نمی شود همین عمر باعث می شود که غرور وی جریحه دار شود.

سرانجام وی توانست در فصل بعدی گلزنی کند .. هیچ کس ندانست که چرا یوونتوس این تیم بزرگ ایتالیایی چشم به چینین بازیکنی دوخته است.

او متولد ایتالیاست و انگار بیشتر از آنکه ایتالیایی باشد یک دروازه بان است

در 28 ژانویه 1978 در کارارا به دنیا آمد و در اوج شهرت و محبوبیت

لقب گرانترین دروازه بان تاریخ جهان را نیز به خود اختصاص داد .

بوفون 30 میلیون پوندی

بوفون هنگامی که یوونتوس برای خریدش از پارما مبلغ کلان 30 میلیون پوند

را به سران این باشگاه پرداخت گرانترین دروازه بان جهان شد و با امضایی

ارزشمند در سال 2001 پیراهن با ارزش یوونتوس را به تن کرد .

پس از شروعی عصبی در دل آلپی سال به سال به آرامش بیشتری دست یافت

و به مرور تبدیل به فردی ارزشمند برای یوونتوس شد . درک بالا و سرعت عمل

فوق العاده اش بیش از هر چیز نظر مسئولان یوونتوس و البته کل جهان را به خود

جلب کرد به طوری که باشگاهایی نظیر رئال . میلان . اینتر و ... حاضر بودند

مبالغی نجومی برای او بپردازند .بوفون وقتی در پارما بود و با این تیم قهرمان

جام یوفا شد شجاعت و جایگیری های بی نقصش برایش کافی بود که پیراهن

شماره 1 تیم ملی را نیز بر تن کند .

یک بدشانسی بزرگ و تلخ

به رغم بازیهای خوب و بی نقصش در مسابقات انتخابی یورو 2000 جی جی

بخاطر شکستگی انگشت دستش به ناچار از تورنمنت خارج شد . او این حادثه

را یکی از بدترین حوادث عمرش می داند . او در جام جهانی 2002 در تمامی

بازیها حضور داشت و حتی یک بازی از دیدارهای یورو 2004 را نیز از

دست نداد . در مسابقات جام جهانی 2006 با کتف آسیب دیده باز استقامت

نشان داد و با ایتالیا قهرمان جهان شد .

گذشته و دوران نوجوانی بوفون

بوفون در کارارا به دنیا آمد . خانواده اش . خانواده ای ورزشی بودند .

مادرش یعنی ماریا استلا یک پرتاپ کننده دیسک بود و پدرش یعنی آدریانو

یک وزرنه بردار قدرتی ! حتی دو خواهرش هم والیبالیست هستند و عمویش

نیز یک بسکتبالیست حرفه ای بوده است .

او از نظر فامیلی ارتباط دوری با لورنزو بوفون دروازه بان قدیمی میلان و ایتالیا

دارد . او در سن 14 سالگی بازیکن خط میانی بود اما به یکباره مجبور به بازی

درون دروازه شد . علتش هم یک حادثه بود زیرا هر دو دروازه بان دیگر مصدوم

بودند و جالب اینجاست که پس از دو هفته دروازه بان اصلی تیم شد . در 17 سالگی

نیز اولین بازی اش را در سری آ مقابل میلان انجام داد .

تعصب و وفاداری نسبت به یوونتوس

وقتی که یوونتوس به علت تبانی به سری ب فرستاده شد بسیاری از بازیکنان

دم از رفتن زدند کسانی مثل کاناوارو که در اینتر یک بازیکن ذخیره ای

بیش نبود اما در یووه هم به فوتبال اول جهان برگشت و هم کاپیتان ایتالیا شد

و یا زامیروتا که تمام شخصیتی که داره از یوونتوس داره . البته فقط اینها

نرفتن بلکه ابراهیموویچ . ویرا . امرسون و تورام نیز رفتن .

اما بوفون به همراه ندود و کاپیتان دل پیرو مانگار شد .

او در پاسخ به اینکه چرا در یوونتوس مونده می گوید : من آدم فراموشکاری

نیستم و یادم نمی رود که کی بودم و الان کی هستم من هر چی دارم از یووه

دارم همه این افتخارات را از یووه دارم و متشکر یووه نیز هستم  .

و در پاسخ به اینکه بازی در سری ب چگونه است ؟ می گوید : خب .

اینهم تجربه ای تازست . و مشتاقم که تجربه اش کنم .

در 14 نوامبر به دنیا اومد یک همشهری برای
بیریندلی در یوونتوس هم جور شد . او هم در شهر
پیسا به دنیا اومده و درست درهمان بیمارستان اما
در ساعت 9 شب . پدرش مغازه عتیقه فروشی داشت
که البته کارش هم خوب درآمدی داشت اما مادرش
یک خانه دار بود و از او و 3 برادر و 2 خواهر دیگرش
نگه داری می کرد . او در بین برادر خواهرانش به نسبت
قد کوتاهتری دارد اما درسش از آنها بهتر بود اما برای
فوتبال درس رو ول کرد و اومد تو خط فوتبال !

لیورنو پادگان بازیکنان گمنان
او هم فوتباش رو از لیورنو شروع کرد . لیورنویی که مثل
پارما معدن بازیکنان جوون و با استعداده که یکی دیگر از این
بازیکنان هم اکنون در یوونتوس بازی می کنه یعنی پالادینو .
لیورنو تیم تازه کاری بود و کار خودش رو از سری C1 شروع کرد
و به همراه کیه لینی به سری B اومد . در سری B هم چند بازی
کرد و نظر مسئولان یوونتوس رو جلب کرد و در اولین پیشنهاد به
یووه پیوست اما سال اول حضورش رو با قراردادی قرضی به
فیورنتینا رفت و برای این تیم بازی کرد که هم تجربه کسب کند
و هم آماده بازی در سری A و یوونتوس شود .

درخشش در سری A
او با فیورنتینا به تیم ملی زیر 21 ساله های ایتالیا دعوت شد
و یکی از ارکان اصلی این تیم شد و در سری A نیز در 37 بازی
که برای فیو انجام داد 3 گل زد که یکی از این گل ها گلی بود
که به یوونتوس زد و این بازی با نتیجه 3 بر 3 به پایان رسید .

لحظه شماری برای بازی در یوونتوس
او که می دونست با این بازیهای درخشان فصل بعد رو حتما در
خدمت یوونتوس خواخد بود در چند مصاحبه چنین گفت : برایم
جالب است در کنار مداعینی همچون تورام . کاناوارو و زامبروتا بازی کنم
و در کنار بازیکنانی همچون دل پیرو و ندود فوتبال رو بیاموزم برای همین
از الان خودم رو برای بازی در یوونتوس آماده می کنم و مطمئنم که
موفق خواهم بود .

آغاز رقابت
به یوونتوس اومد و حالا باید با چند نفر بجنگد برای بازی کردن .
در سمت چپ زامبروتا و در سمت راست زبینا و بالزارتی .
البته او تمایلات دفاعیش بیشتر از تهاجمیش هست اما
ثابت کرده در سانتر از جناحین و نفوذ به دفاع حریف بی نظیر
است و همین باعث شد که زابروتا به سمت راست برود و او در
پست تخصصی خودش به بازی بپردازد .

مالدینی دوم
بسیاری از کارشناسان فوتبال ایتالیا معتقدند که یک مالدینی دیگر
در راه است . در زیر چند اظهار نظر را از مربیان و بازیکنان میخونیم :
لیپی : در زمان هم در تیم بود اما نمیشد که بهش بازی بدم
چون خیلی جوون و بی تجربه بود و می دونستم که اگه میوردمش
فوتبالش از بین می رفت اما می تونه یک مالدینی دیگر برای
فوتبال ایتالیا باشه .
جنتیله ( سرمربی سابق تیم ملی زیر 21 ساله های ایتالیا ) :
من وقتی می خواستم بازیکنان رو به تیم دعوت کنم اولین
نفر برای این کار کیه لینی بود اگر شما به بازیهایش در تیم
ملی توجه کنید میبینید که مثل یک مدافع خت کوش دفاع
می کنه مثل یک هافبک طراح توپ رو به مهاجمین می رسونه
و مثل یک مهاجم کاذب هم گل میزنه و هم پاس گل میده .
مالدینی : او فقط 22 سالشه و خیلی سال مونده که به
بلوغ فوتبالش برسه شاید میگید چرا ؟ اما پست دفاع یک
پست تجربیه و باید مدافع چند سال بازی کنه تا به بلوغ فوتبال
برسه .
دل پیرو : من نه به عنوان کاپیتان یوونتوس بلکه به عنوان همتیمی
جورجیو و دوست او وقتی بازیهایش رو میبینم جدا خوشحال
میشم که میبینم ایتالیا بعد از مالدینی هم می تونه امیدوار
باشه که یک مدافع مستحکم و خوب رو داشته باشه .

شروع با یوونتوس
او در اولین فصل حضورش در یوونتوس فوق العاده ظاهر شد
هرچند فقط در 17 بازی حضور داشت اما در 6 بازی در اروپا
هم به میدان رفت . کاپلو سعی می کرد تلفیقی از زبینا
بالزارتی و کیه لینی رو بازی بده برای همین هر 3 آنها به نسبت
بازی کردند .

 اسط اسطوره میلان، پسر چزاره مالدینی، بازیکن اسبق میلان در تیم ملی ایتالیا که در کودکی یکی از هواداران یوونتوس و شیفته بازی روبرتو بوتگا بود خیلی زود با اثبات شایستگی هایش راه پدر را ادامه داد.

هنگامی که در 10 سالگی موفق به گذراندن تست تمرینی باشگاه میلان شد همه از نفوذ چزاره صحبت می کردند. در 17 سالگی به دعوت نیل لیدهولم سرمربی وقت آث میلان به تیم بزرگسالان پیوست و اولین بازی اش در تاریخ 20 ژانویه 1985 برابر اودینزه انجام داد. در آن بازی پائولو جانشین باستینی مصدوم شد، بازی که با نتیجه یک - یک خاتمه یافت. مالدینی در مورد آن بازی می گوید: «استرس زیادی داشتم ولی لید هولم مرا در آغوش گرفت و گفت همیشه به این فکر کن که این فقط یک بازی در مقیاس بزرگتر است.»

در سال 86 وقتی چزاره او را برای بازی در تیم زیر 21 سال ایتالیا دعوت کرد هنوز بسیاری او را فقط پسر چزاره می دانستند و نفوذ پدر را دلیل حضورش در تیم ملی ... انزو بیزوت سرمربی ایتالیا در قهرمانی 82 در رابطه با پائولو گفته بود: «فقط شناسنامه پائولو می گوید او 19 ساله است. در حقیقت و به نظر من او خیلی بیشتر از سن واقعی اش پخته است.»

آزلیو ویچینی که بر خلاف بسیاری به توانایی های پائولو آگاه بود نام وی را در فهرست مدافعان تیم ملی قرار داد و پائولو اولین بازی ملی خود را در تاریخ 31 مارچ 1998 در برابر یوگسلاوی تجربه کرد، بازی که مشابه اولین بازی باشگاهی اش با نتیجه یک - یک به پایان رسید. همان سال مالدینی به همراه میلان اولین اسکودتوی فوتبال حرفه ای اش را فتح کرد. در سال 90 پائولو اولین جام جهانی اش را هم تجربه کرد، جایی که مقامی بهتر از سومی برای لاجوردی پوشان نداشت.
در سال 94 که خود پائولو به عنوان بهترین سال زندگی اش از آن یاد می کند، جام قهرمانان اروپا برای سومین بار طی چند سال حضور وی در میلان نصیب میلان شد. پائولو در آن سال به عنوان مرد سال فوتبال اروپا نیز برگزیده شد

وی به همراه تیم تحت نظر آریگو ساچی به فینال رقابت های جام جهانی راه یافت اما این بار نیز ایتالیا مغلوب ضربات پنالتی بود. پس از بازی های جام جهانی به عنوان بهترین بازیکن جهان انتخاب شد و این اولین باری بود که یک مدافع این عنوان را از آن خود می کرد. حالا دیگر پائولو پسر چزاره نبود، همه از او به عنوان «پسر محبوب ایتالیا» یاد می کردند.

خوانندگان روزنامه «واشنگتن پست» آمریکا و «کی» ایتالیا طی دو نظرسنجی مالدینی را به عنوان محبوب ترین بازیکن جهان انتخاب کردند. در همان سال پائولو و آدریانا فوسا مدل لباس ونزوئلا - ایتالیایی پس از دوستی طولانی مدتشان با یکدیگر ازدواج کردند.
در سال 94 پائولو مدل بودن را نیز تجربه کرد و پیش از عزیمت تیم ملی به آمریکا به درخواست جورجیو آرمانی به روی صحنه رفت. مالدینی در دوران حضورش در تیم ملی تحت نظر آزلیو ویچینی، آریگو ساچی، چزاره مالدینی، دینوزوف و جیووانی تراپاتونی بازی کرده اما دوران سرمربیگری پدرش را یکی از سخت ترین زمان های فوتبال حرفه ای اش می داند. پائولو مالدینی هم اکنون رکورددار حضور در تیم ملی ایتالیاست. وی طی حضور در 126 بازی ملی که در 74 تای آنها بازوبند کاپیتانی را نیز در اختیار داشته، 7 گل برای ایتالیا به ثمر رسانده است.

پائولو در میلان نیز روزهای بسیار خوبی را تجربه کرده، فتح 7 اسکودتو، 4 جام قهرمانی اروپا، یک جام حذفی ایتالیا، 5 سوپر کاپ ایتالیا، 3 سوپر جام اروپا و 2 جام بین قاره ای از جمله افتخاراتی است که وی به همراه میلان به دست آورده است.

پائولو سال گذشته بیستمین سال حضورش در سری آ را نیز جشن گرفت. وی در گفتگویی با شبکه میلان گفته بود: «توپی که روی زمین می غلطد، تمرینات دسته جمعی، مسابقات، ورزشگاه پر از جمعیت، پیروزی و شکست ها، این ورزش، همه و همه باعث می شوند تا شور و هیجان و علاقه من به فوتبال سال ها ادامه یابد.
تمایلی ندارم آخرین سال های بازی خود را در تیمی پایین تر از میلان سپری کنم. من در میلان به دنیا آمده ام و همیشه در اینجا زندگی کرده ام. چه کسی تضمین می کند که من در باشگاهی دیگر به شرایط ایده آل دست یابم؟ من رابطه نزدیکی با میلان دارم. پدر من کاپیتان تیم بوده و اکنون من جای او را گرفته ام. نام خانواده ما از صفحات تاریخ میلان پاک نخواهد شد. میلانو خانه من شده. بخصوص اتاقی که در آنجا دارم. گرچه آن اتاق به دلیل آنکه قدیمی ترین اتاق آنجاست کوچکترین اتاق آنجا نیز هست.»

چزاره نیز مثل هموطنانش پائولو را یکی از دلایل زیبایی سری آ می داند و می گوید: «لزومی نداشت چندان او را نصیحت کنم. او نیاز نداشت و به نظر می رسید که می داند دور و برش چه می گذرد. من به او افتخار می کنم، نه به خاطر اعداد و ارقام، بلکه برای شخصیت و منش والایی که از خود نشان می دهد.»

مالدینی در سال 2004 از فوتبال ملی خداحافظی کرد. با وجود اصرار بازیکنان و دعوت های بیشمار تراپاتونی و لیپی دیگر پیراهن لاجوردی را بر تن نکرد. وی می گوید: «قبل از اینکه بگویند برو، خودت را کنار بکش.» در همان سال پله از او به عنوان بزرگترین بازیکن زنده جهان نام برد.
پائولو هم اکنون صاحب دو پسر به نام های کریستیان (10 ساله) و دانیل (5 ساله) است که پسر بزرگش سال گذشته با تیم جوانان میلان قرارداد بست.

پدی انیو در کتابی با عنوان «مالدینی آنقدر خوب که حقیقی به نظر نمی رسد» می نویسد: «زندگی پائولو سرشار از موفقیت شده که باورکردنی به نظر نمی رسد. بهترین مدافع جهان شد. درآمدی بیش از سالی 3 میلیون دلار بدست آورد. خوش سیما بود. همه جام ها را به دست آورد و از همه مهمتر، همه دوستش دارند.
یک حرفه ای واقعی باقی ماند. همه آمدند و رفتند و او با موفقیت مسیرش را بدون انحراف طی کرد. مشکل موجود با مالدینی بی نقص بودن اوست. او یک مدل حرفه ای است چه از نظر بازی و چه شخصی. او حتی بیشتر از یک مدل است، او بزرگترین هدیه خداست به تیمی که در آن بازی می کند، سرمربی، دیگر بازیکنان و طرفداران آن تیم.»

گابریل مارکوتی نویسنده گاتزتا دلواسپورت می نویسد: «پائولو مالدینی با ظاهری آراسته، قیافه جذاب، تکنیک بالا و لبخندهای خیره کننده اش بخشی از جذابیت سری آ را تأمین می کند. اگر از برلوسکنی بپرسید چه چیزی مردم میلان را برای تماشای قرمز و مشکی ها به سن سیرو می کشاند می گوید سابقه پرشکوه و افتخارآمیز میلان. اما من نیم بیشتر این انگیزه ها و کشش های موجود برای تماشای بازی میلان را در پائولو مالدینی می بینم که اسطوره فوتبال ایتالیا شده است.
بدون پائولو انگیزه ما هم برای نقد کردن بازی های سری آ کمتر می شد. به همان اندازه که پائولو خوش شانس بوده سال ها در سطح اول فوتبال اروپا دوام آورده و اسطوره شده، ما هم خوش شانس بودیم که مالدینی در ایتالیا بازی می کند و به لیگ فوتبال ما رونق و جذابیت می دهد. این یک همزیستی مسالمت آمیز است. پائولو شهرت، افتخار، اعتبار، ثروت و مقام جمع می کند و ما از تماشای بازی او لذت می بریم.

فابیو کاپلو نیز می گوید: «نگاه پائولو به فوتبال استثنایی است.»

پائولو آملی در فیلمی 90 دقیقه ای صحنه های متنوعی از زندگی خانوادگی و حرفه ای پائولو مالدینی را نشان می دهد. وی در این فیلم با 60 شخصیت سرشناس نیز مصاحبه کرده و نظرات آنها را در مورد اسطوره فوتبال ایتالیا جویا شده است.

الساندرو نستا ملقب به ساندرو در تاريخ 19 مارس 1976 در شهر رم ايتاليا به دنيا آمد.وي در دوران كودكي دچار مشكل از ناحيه كمر شد و برادر بزرگ او، فرناندو او را براي رهايي از درد به ورزش فراخواند و او فوتبال را انتخاب كرد.
اما ثبت نام او در مدرسه فوتبال همزمان با مرگ پدرش شد و اين تاثير بدي در روحيه او داشت.نخستين كسي كه به استعداد ساندرو نوجوان پي برد روكا مربي آن زمان تيم هاي پايه رم بود اما او به خاطر علاقه پدرش به لاتزيو اين تيم را براي ادامه فوتبال خود برگزيد و نستا در سال 1985 به عضويت نو جوانان لاتزيو در آمد.
او در اين تيم ابتدا بعنوان مهاجم سپس هافبك و در نهايت مدافع بازي كرد و بازيهاي خوبش در خط دفاع باعث دعوتش به تيم زير 15سال ايتاليا شد.
نستا در سال 93 به تيم بزرگسالان لاتزيو راه يافت و به همراه اين تيم دوران موفقيت آميزي را تجربه كردو به يكي از محبوب ترين بازيكنان تاريخ باشگاه بدل شد و در سال 97 در حالي كه تنها 21 سال داشت بعنوان كاپيتان اين تيم انتخاب شد.
سرانجام او بدليل مشكلات مالي باشگاه در سال 2002 لاتزيو را ترك و به ميلان پيوست اما هيچگاه جايگاه خود در بين هواداران لاتزيو را از دست نداد.
نستا در ميلان نيز به درخشش خود ادامه داد ودر همان سال اول حضورش در ميلان 3جام معتبر باشگاههاي اروپا،كوپا ايتاليا و سوپر جام اروپا را كسب كرد.
نستا در عرصه ملي هم تجارب زيادي دارد و يكي از اعضاي تيم ايتاليا در جام جهاني 2006 بود كه با اين تيم قهرمان جهان شد.
نستا كه هيچ گاه در حاشيه فوتبال قرار نگرفته و همواره از اين مسائل فراري بوده در جريان جام جهاني 98 و پس از مصدوميتي كه در بازي اتريش برايش بوجود آمد با گابريله پانوزي دختر يكي از متمولان ايتاليا كه در فرانسه حاضر بود آشنا شد و پس از مدتي با وي ازدواج كرد كه حاصل زندگي اين دوتنها دخترشان است كه چندي پيش در اكتبر 2006 به دنيا آمد.
نستا كه بارها پيشنهادهاي وسوسه كننده تيمهايي نظير چلسي و منچستر يونايتد و رئال مادريد را در مدت حضور در ميلان رد كرده ممكن در پايان فصل مجددا به تيم سابق خود لاتزيو بپيوندد و فوتبال خود را با اين تيم خاتمه دهد.

"كاكا" ستاره تيم ملي فوتبال برزيل و باشگاه آث‌ميلان كه بي‌گمان در حال حاضر بهترين هافبك هجومي فوتبال جهان است، يكي از مدعيان كسب جايزه بهترين بازيكن سال فوتبال اروپا در دسامبر ‪ ۲۰۰۷‬است.

به‌گزارش یوفا: كاكا ‪ ۲۵‬ساله، با توجه به نقش موثري كه در قهرماني ميلان در جام قهرمانان باشگاههاي اروپا در فصل ‪ ۲۰۰۶/۰۷‬داشت، شانس بسيار بالايي براي كسب عنوان فوق دارد.

هواداران باشگاه منچستريونايتد انگليس، گل نخست او در ديدار برگشت مرحله نيمه نهايي در ورزشگاه سن سيرو را كه موجب تساوي ‪ ۳‬بر‪ ۳‬دو تيم شد تا ميلان به لطف تفاضل گل خارج از خانه، به فينال راه يابد، فراموش نخواهند كرد.

ميلان ديدار مذكور را ‪ ۳‬برصفر برد و در مجموع با برتري ‪ ۵‬بر‪ ۳‬به فينال راه يافت تا ليورپول را ‪ ۲‬بر‪ ۱‬در فينال شهر آتن، مغلوب كند.

كاكا پيراهن معروف شماره ‪ ۱۰‬را كه اسطوره‌هايي مثل "په‌له"، "ديه‌گو مارادونا"، "ميشل پلاتيني" و "زين‌الدين زيدان" بر تن كرده‌اند و هزاران جوان آرزوي پوشيدن آن را دارند، در ميلان برتن مي‌كند.

او با نام اصلي "ريكاردو ايزكسون دوس سانتوس ليت" در خانواده‌اي متمول در سائوپائولو متولد شده و در حاليكه ‪ ۲۰‬ساله بود، در جام جهاني ‪ ۲۰۰۲‬كه برزيل پنجمين قهرماني‌اش را بدست آورد، حضورداشت.

در سنين جواني، بار سنگين اميدها و آرزوهاي بسيار بزرگي را بردوش مي كشيد. مطبوعات برزيلي معتقد بودند او هافبك‌هاي افسانه‌اي مثل "ريولينو" و "سوكراتس" را محو خواهد كرد تا اينكه در سال ‪ ۲۰۰۳‬به ميلان ملحق شد.

به همان اندازه كه درمورد طولاني بودن اسمش، جوك ساخته شده، استعداد و نبوغ كاكا بر همه مسلم است. معروف است كه "لوچيانو موگي" رييس باشگاه يوونتوس در مورد او گفته: كاكا؟ ما هرگز نمي‌توانيم كسي با اين همه اسم را بخريم.

كاكا عضو تيم طلايي برزيل بود كه با رويايي قهرماني به جام جهاني ‪ ۲۰۰۶‬قدم گذاشت اما با باخت مقابل فرانسه در يك چهارم نهايي، به دليل غرور بيش از حد، حذف شد.

وي در فصل گذشته گلهاي زيادي براي ميلان نزد اما گلهاي متعددي براي هم تيمي هايش ساخت. با اين وصف با ‪ ۱۰‬گل در ‪ ۱۳‬مسابقه كمك كرد ميلان انتقام باخت به ليورپول در فينال چمپيونزليگ ‪ ۲۰۰۵‬را بگيرد.

"سيلويو برلوسكوني" رييس باشگاه آث ميلان هفته گذشته اعلام كرد به هيچ عنوان امكان ندارد كاكا را بفروشد.

رئال مادريد با پيشنهاد ‪ ۹۰‬ميليون يورويي خواستار جذب كاكابود.

وي طبق گزارشي كه در روزنامه گازتادلواسپورت منتشر شد، پردرآمدترين بازيكن فوتبال در ايتالياست كه سالانه شش ميليون يورو درآمد دارد.

كاكا تا سال ‪ ۲۰۱۱‬پيش از اينكه ‪ ۳۰‬ساله شود، با ميلان قرارداد دارد و به نظر مي‌رسد جايزه بهترين بازيكن سال اروپا، پاداش اجتناب ناپذيري براي اين بازيكن فوق‌العاده باشد.

یوفا: فرانچسكو توتي (متولد 27 سپتامبر 1976) يك فوتباليست ايتالياييست كه هم اكنون در تيم آ اس رم ايتاليا و تيم ملي ايتاليا كه با آنها موفق به كسب جام جهاني 2006 شد بازي مي كند.
پست فرانچسكو توتي مهاجم يا هافبك تهاجمي است,هر چند بيشتر در پست مهاجم دوم معروف است يك متصل كننده ميان دو پست كه بازيكن در نقش يك لينكر خط هافبك را به مهاجم يا مهاجمان متصل مي كند.
او همچنين اولين گزينه براي ضربات آزاد و پنالتي ها در رم است كه تا كنون گل هاي فراواني از روي توپ هاي مرده به ثمر رسانده است.
توتي به عنوان سمبل رم شناخته مي شود چون تا كنون باشگاه را علي رغم پيشنهادهاي بسيار از تيمهاي قوي تر و ثروتمند تر ترك نكرده است و به عنوان بهترين گلزن باشگاه با بيشترين بازي انجام داده براي تيم در تاريخ باشگاه ثبت شده است.
در17 ژوئن سال 2007 وي به عنوان ارزشمند آقاي گلي اروپا دست يافت و كفش طلاي قاره ي سبز را از آن خود كرد.

(كودكي)

توتي در منطقه اي به نام پورتا مترونيا در حوالي رم به دنيا آمد و بزرگ شد.والدين وي انزو و فيورلا توتي هستند.
بر خلاف تمام كدكان هم سن و سال وي كه به تماشاي كارتون هاي تلوزيوني علاقه مند بودند,فرانچسكو به تماشاي بازي هاي فوتبال علاقه مند بود و هميشه با پسران بزرگتر از خود فوتبال بازي مي كرد.
مادر وي پيشنهاد بزرگ باشگاه ميلان را رد كرد چون منتظر رسيدن پيشنهاد از باشگاه محبوب پسرش يعني آ اس رم بود.مادر توتي معتقد بود كه پسرش نبايد براي هيچ تيم ديگري به جز رم بازي كند.توتي سر انجام در سال 1989 به تيم جوانان رم پيوست.

( تيم ملي)

توتي در بازي فينال جام ملت هاي اروپا زير 18 سال در جولاي 1995در پيروزي 4 بر 1 برابر اسپانيا براي ايتاليا گل زني كرد.
در فينال زير 21 ساله ها در تساوي يك بر يك برابر اسپانيا نيز زننده ي تنها گل تيمش بود.ولي توتي اولين بازي رسمي خود را براي تيم ملي بزرگسالان ايتاليا در دهم اكتبر سال 1998 در بازي برابر سمويس انجام داد.او در تورنومنت نهايي يورو 2000 نيز حاظر شد و در بازي برابر روماني و باژيك موفق به گل زني شد.
هر چند ايتاليا در بازي فينال طرف بازنده برابر فرانسه بود,توتي لغب بهترين بازيكن ميدان را از آن خود كرد و به عقيده ي بسياري از كارشناسان همچون ميشل پلاتيني وي بهترين بازيكن تورنومنت بود.
در جام جهاني 2002 توتي آن قدرها هم خوش شانس نبود.در دور دوم رقابت ها توتي در بازي برابر كره با دريافت كارت زرد دوم به دليل فريب داور در محوطه ي جريمه (هر چند تمام كارشناسان راي بر اشتباه داور و پنالتي دادند)از زمين بازي اخراج شد تا ايتاليا از دور رقابت ها كنار رود.
در يورو 2004 هم شانس با توتي يار نبود چون از سوي كميته داوران از انجام بازي تا مرحله ي نيمه نهايي براي ايتاليا محروم شد (به دليل پرتاب توف بر صورت كريستين پولسن مدافع دانمارك,هر چند اين تصوير هم توسط تلوزيون دانمارك تسليم يوفا شد و در آن حركت قبلي بازيكنان سانسور شده بود)هر چند ايتاليا با تباني دو تيم دانمارك و سوئد موفق به حضور در مرحله ي بعد نشد.

(جام جهاني 2006)

بعد از مصدوميت شديد توتي از ناحيه ي مچ پا حضور او در جام جهاني 2006 آلمان در هاله اي از ابهام قرار داشت ولي وي سرانجام با كمك پزشكان به اين تورنومنت بزرگ رسيد.پزشكان در درون مچ پاي وي پلاتين كار گزاشته بودند تا وي بتواند بازي خود را انجام دهد.
در بازي برابر استراليا وي تك گل بازي را در آخريت دقيقه ي بازي از روي نقطه ي پنالتي براي ايتاليا به ثمر رساند.
در برد 3بر 0 برابر اوكراين توتي پاس گل اول را به زامبوتا به زيبايي داد.در بازي برابر آلمان در نيمه نهايي هم توتي به ميدان رفت.وي همچنين در بازي فينال هم از ابتدا به ميدان رفت ولي در دقيقه ي 61 جاي خود را به هم باشگاهي اش يعني دانيله ده روسي داد و وي همراه تيم جام طلايي را بالاي سر برد ودر پايان مسابقات در بين 23 نفر برتر تورنومنت قرار گرفت.
وي هم اكنون در حال تصميم گيريست كه به تيم ملي باز گردد يا از بازي هاي ملي خداحافظي كند.

(باشگاه)

فرانچسكو تنها 16 ساله بود كه اولين بازي اش را براي رم در برابر برشا در پيروزي 2 بر 0 تيمش در 8 مارس 1993 انجام داد.در فصل 94-95 توتي توانست در 20 بازي 4 گل براي رم به ثمر رساند و در طول فصل كم كم به بازيكني ثابت تبديل شد.
او به عنوان بازيكن برتر سري آ در فصل 2000 و 2003 شناخته شد.در فصل 2000-2001 وي با به ثمر رساند 13 گل براي تيمش سهم بسياري در كسب اسكودتو پس از 18 سال داشت.در فصل 2001-2002 رم اين عنوان را به يوونتوس واگذار كرد ولي توتي در فصل بعد موفق به ثمر رساندن 14 گل شد.
در فصل 2003-2004 وي نقش مهم تري در رم ايفا كرد و با به ثمر رساندن 20 گل باعث كسب مقام نايب قهرماني سري آ شد.فصل 2004-2005 فصل كاملا ناموفقي براي جالوروسي بود و تنها عنوان دومي جام حذفي براي رم به دست آمد تا رم در فصل بعد در جام يوفا حاظر شود.هر چند توتي موفق شد 12 گل به ثمر برساندو با پاس هاي فوق العاده ي خود باعث شد تا وينچنزو مونتلا بتواند 21 گل به ثمر برساند.
در 19 دسامبر سال 2004در بازي برابر پارما توتي موفق شد 107مين گل خودش براي رم را به ثمر برساند و ركورد را كه در دست روبرتو پروتزو بود از وي بگيرد.فصل 2005-2006 فصل عجيبي براي رم بود.در 19 فبريه 2006 در بازي برابر امپولي توتي به شدت از ناحيه ي مچ پا مصدوم شد.
وي در 11 مي 2006 در بازي جام حذفي برابر ميلان به ميادين بازگشت كه رم آن ديدار را 3 بر يك برد.آنها فصل را با مقام پنجمي پشت سر گزاشتند ولي به جام باشگاه ها راه يافتند (به دليل محروميت تيم هاي يوونتوس و فيورنتينا به دليل تباني با داوران.رم پس از آن مساله جايگاه دومي را از آن خود كرد.)رمي ها 11 بازي را با پيروزي پشت سر گذاشتند تا ركورد فصل 1989-1990 ميلان را پشت سر بگزارند.
آخرين برد آنها پيروزي 2 بر 0 برابر لاتزيو بود كه در ديدار بعدي با گل ديرهنگام ماركو ماتراتزي برد خانگي را با تساوي تعويض كردند.لوچيانو اسپالتي تركيب تيم را از تدافعي به تهاجمي تعويض كرد تا رم علي رغم نداشتن مهاجم در 8 مسابقه و نداشتن توتي در بسياري از بازي ها از مقام 15ام به رده ي 5ام صعود كند.
در فصل 2006-2007 رم با غلبه بر اينتر قهرمان جام حذفي شد و توتي با به ثمر 26 گل علاوه بر كسب مقام آقاي گلي سري آ كفش طلاي اروپا را نيز كسب كرد.در ژوئن 2007 توتي دكتر مارياني پزشكي كه مچ پايش را عمل كرد را ملاقات كرد و هر دو تصميم گرفتند تا پلاتين درون مچ پاي فرانچسكو را در نياورند تا وي بتواند فصل آينده هم به راحتي بازي كند.

(شادي پس از گل)

توتي براي موقعيت هاي مختلف شادي هاي متوافتي مي كند.معروفترين آنها در دربي فصل 98-99 بود كه وي پيراهن خود را بالا زد و زير آن به زبان ابتاليايي نوشته شده بود من دوباره شما ها را پاكسازي كردم.
اين بدان دليل بود كه قبل از آن رم لاتزيو را تا 5 سال شكست نداده بود.يك شادي معروف ديگر اين بود كه وي پيراهن خود را درآورد و زير آن به ايتاليايي نوشته شده بود كه تو تك هستي.
اين نوشته را براي همسر كنوني اش ايلري بلازي نوشته بود.خوشحالي معمول وي دويدن به كنار زمين و بوسيدن حلقه اش براي احترام به همسرش است و اين كه از خداوند به خاطر پسرش با بالا بردن انگشتش شكر ميكند.
ولي هم اكنون وي براي شادي انگشت شستش را ميمكد به اين نشانه كه گل هايش را به خودش تقديم مي كند.
او چند شادي داشت كه منحصر به فرد بود.يك بار وي توپ را درون پيراهنش قرار داد و به پشت خوابيد و هم تيمي هايش توپ را در آوردند به نشانه ي تولد فرزند پسرش.يك بار ديگر وقتي وي موفق به گل زني در دربي شد به طرف دوربين رفت و شروع به فيلم برداري كرد.

(زندگي شخصي)

ايلري بلازي همسر فرانچسكو توتي است.يك دختر ايتاليايي كه هم اكنون به عنوان مجري در اكثر برنامه هاي شبكه ي تلوزيوني RAI كار ميكند.اولين فرزند توتي پسري بود به نام كريستسن كه در تاريخ 6 نوامبر سال 2005 به دنيا آمد.
خواهر كريستين ,كانل در 13 مي 2007 به دنيا آمد.توتي همچنين صاحب يك مدرسه ي فوتبال به نام شماره ي 10 و يك تيم موتور سواري به نام ورزش والاي توتي مي باشد.
بهترين دوست او برادرش ريكاردوست هرچند توتي هميشه مي گويد كه ريكاردو در كودكي بهتر از وي فوتبال بازي مي كرده و شانس يار او نبوده كه او اكنون فوتباليست نيست.
اكنون ريكاردو مدير برنامه هاي توتي نيز هست.او همچنين رابطه ي بدي با مربي سابقش فابيو كاپلو دارد كه هم اكنون مربي رئال مادريد است.
دوستي نزديك وي با آنتونيو كاسانو هم به پايان رسيد.زماني كه آنتونيو مشكلات زيادي براي رم به وجود آورد.فرانچسكو و آنتونيو هم اكنون با هم صحبت نمي كنند.هر چند آنتونيو اعلام كرده كه از اين كارش پشيمان است و اميدوار است رم و توتي وي را ببخشند.

یوفا: در دنیای توپ گرد و در یک برهه از زمان نام یک بازیکن خاص در دنیا و سر زبان ها می افتد , همه جهانیان به او قبطه می خورند و لب به ستایش او می گشایند.
از بارز ترین این نمونه ها می توان به بزرگانی چون پله , زیکو, دی استفانو, فان باستن , یان رایت , جورج بست , پلاتینی , گرد مولر , مارادونا , بکن بائر , کرایوف , رونالدو و زیدان یاد کرد.
اما در حال حاضر بازیکنی از پورتو آلگرا ی برزیل ظهور کرده که قریب به دو سال و نیم است همگان را به تماشای بازی اش هیپنوتیزم می کند. او کسی نیست جز ابر قدرت بارسا , تک ستاره ی جهان رونالدینهو گائوچو .



او در تاریخ 21/03/1980 در پورتو آلگرای برزیل به دنیا آمد.
در سرزمین فوتبال رشد یافت و از ادوار کودکی و در سواحل گرمیو با توپ نفس می کشید.
در خانواده ی تقریبا فقیری رشد کرد و با از دست دادن پدر نه تنها ضربه ی روحی بزرگی را خورد بلکه مشکلات زندگی بر خانواده تاثیرات بسیار بدی گذاشت.
در این دوران سخت بود که برادر بزرگتر رونی کوچک سرپرستی خانواده را در اختیار گرفت. آسیس کوچک شب و روز در ماسه های داغ و سوزان توپ را با خود می دواند و وقتی شب گرسنه و کوفته به خانه می آمد با شرمندگی مادرش روبه رو می شد.
مادرش نمی توانست آنگونه که شایسته است او را تامین کند ولی رونی کوچک به این مسئله خو گرفته بود و فوتبال غذای روح و جان اش بود.مادرش می گوید : در آن دوران به غیر از خواب همواره با توپ دیده می شده و اگر در جمعی قرار می گرفت که مجبور به محرومیت از توپ می شد بسیار مضطرب و غمگین به نظر می رسید.
این گفته ها همه چیز را در مورد عشق حقیقی او به فوتبال بیان می کند.
ابتدا به طور آماتور در یک تیم سالنی بازی می کرد.در آنجا همه ی هم سن های خود را به راحتی جا می گذاشت و گاهی دیده شده که با چندین دریبل سرپای پشت سر هم چهار پنج نفر را به سرسام می آورده! وقتی دید در آنجا رقیبان درخور ندارد به کمک برادرش به عضویت تیم شهر زادگاهش یعنی گرمیو در آمد.
در ابتدا زیاد به بازی گرفته نمی شد ولی در زمان اندکی که به میدان می آمد درخششی خاص داشت.در سال 1997 به عضویت تیم ملی جوانان در آمد و در جام جهانی مصر قهرمانی برزیل را با آقای گلی اش به ارمغان آورد.
این عنوان سکوی پرتاب بلندی برای وی محسوب می شد.
در همین بینابین بود که چشم سوئیسی ها به وی خیره شد و آنها با پیشنهاد مالی قابل توجهی به وی پیشنهاد کردند که با پذیرفتن تابعیت این کشور در تیم ملی شان توپ بزند.
ولی عشق او به برزیل توامان با مخالفت برادرش مانع از این خرید و پیشنهاد کثیف شد.

و سر انجام در سال 1999 در حالی که حدود 19 سال داشت به تیم ملی دعوت شد و در همین سال به مقام قهرمانی کوپا آمریکا رسید.
پس از ارائه ی بازیهای بسیار جالب مسئولان برزیلی را مجاب کرد تا او را برای جام کنفدراسیون ها به تیم ملی دعوت کنند.
او پاسخ این اعتماد را به بهترین وجه ممکن داد و با وجود ناکامی برزیل آقای گل شد. اینجا بود که کلید شهرت او زده شد و دیدگان اروپاییان متوجه این استعداد ناب شد.

وقتی در سال 2001 با پیشنهاد خوبی از باشگاهی چون پاریسن ژرمن مواجه شد فرصت را غنیمت شمرد و راهی تیم محبوب پایتخت فرانسه شد.
هواداران گریمیو در این زمان به او لقب پول پرست دادند ولی اگر چشمهاشان را باز می کردند می فهمیدند که اگر او پول پرست بود به درخواست سوئیسی ها تن در می داد
در لیگ فرانسه و با شماره ی 10 چنان حرکاتی را با توپ انجام می داد که برخی از آنها در آن زمان جدید بودند .
روحیه ی بالایش در آن تیم سایر یاران را به وجد می آورد. باور نکردنی بود ولی با توجه به دوسال حضور موثر او در پاریسن ژرمن این تیم به موفقیت خاصی دست نیافت !
البته ناکامی او در این تیم فرانسوی با کسب قهرمانی جام جهانی 2002 کره و ژاپن محو شد , چنانکه رونالدینهو ی 21 ساله عضو 11 نفره ی اصلی تیم بود و اکثر ضربات پنالتی را هم خودش می زد.او به دلیل حضور بازیکنانی چون رونالدی و ریوالدو به نوعی هافبک بازی ساز به شمار می رفت و حقا که خوب از پس این مسئولیت برآمد .
در دیدار مقابل انگلستان او تک ستاره ی آبی پوشان در آن بازی بود. گل اول برزیل را از فاصله ای در حدود 35 متر به تور دروازه ی دیوید سیمن چسباند و بازی طلایی اش را در نیمه ی دوم تکمیل کرد. پا عوض کردن اش اشلی کول را سرگردان کرد سپس بدون خود خواهی پاسی را به ریوالدو داد و چپ پای هنرمند برزیل باخت 1 بر صفر برزیل را به برد 2 بر 1 تغییر داد.
در نهایت برزیل برای پنجمین بار قهرمان جام جهانی شد , بنابراین او در این سن به بزرگترین آرزوی یک فوتبالیست حرفه ای رسید

 

پیرلو در سال های 1998-1994 و سال 2001 (به صورت قرضی) برای تیم برشا و در سالهای 1999-1998 وسال 2000 برای تیم اینتر بازی کرده است .
وی همچنین در فصل 2000-1999 برای تیم رجینا (به صورت قرضی) بازی می کرد و از سال 2001 به تیم آث میلان منتقل شد و هم اکنون نیز در این تیم توپ می زند.

او به همراه این تیم یک مرتبه موفق به فتح اسکودتو شد. وی همچنین به همراه تیم میلان یکبار قهرمان جام باشگاه های اروپا شد.
او برای تیم ملی ایتالیا در مسابقات یورو 2004 و در المپیک تابستانی سال 2000 بازی کرد و به همراه این تیم در سال 2000 موفق به کسب مدال برنز فوتبال مردان المپیک آتن گشت .

هم اکنون پیرلو یکی از بهترین هافبک های حال حاضر جهان به خصوص در سری آ به شمار می رود .

او دارای استعدادی فوق العاده در دادن پاسهای دقیق است . از دیگر تواناییهای این بازیکن می توان خلاقیت بالا و دادن پاسهای در عمق زیبا نام برد .
در تیم میلان ، پیرلو مرکز تیم است و بازیکنان این تیم گرداگرد توانایی های او در ضمینه های مختلف مانند بازی خوانی و کنترل کردن بازی قرار دادند .
پیرلو همچنین متخصص توپ های مرده نامیده می شود .
او اولین گزینه برای زدن ضربات آزاد و کرنرها می باشد . پیرلو شگردی جدید برای زدن ضربات آزاد مرسوم کرد به این ترتیب که او با استفاده از آرایش مخصوصی که به سه انگشت بیرونی پای خود برای زدن ضربات آزاد میدهد توانسته است با رکورد بیشترین گل از ضربات آزادی را که بازیکنان میلان از اول تاسیس این باشگاه تا هم اکنون در نیم فصل اول زده اند تساوی کند(چهار گل در نیم فصل اول) به طوری که فقط دو نفر توانسته اند با این رکورد تساوی کنند( دیمیتری آلبرتینی 3بار و فرانک ریکارد 1 بار ).

تکنیک فوتبال بازی کردن این بازیکن واقعا بی همتاست و کیفیت بازی این بازیکن هیچ گونه محدودیتی برای مربی این تیم باقی نگذاشته است. . با این وجود چون در میلان بازیکنی مانند پیرلو از نظر خصوصیات تدافعی وجود ندارد وتنها کسانی که می توانند در میلان در پست او بازی کنند ( گتوزو و سیدورف) دارای خصوصیات لازم یک هافبک تدافعی خلاق نیستند پیرلو به ناچار در این پست بازی می کند .

پیرلو در جام جهانی 2006 آلمان یکی از مهره های اصلی این تیم به شمار می رود.

دورنمای خانوادگی

آندره آ پیرلو متولد یک خانواده ی ثروتمند است و پدر او دارای دو مرکز بزرگ ذوب آهن می باشد.از آنجایی که خانواده پیرلو عاشق بازی فوتبال هستند آندره آ را در بازی فوتبال پشتیبانی می کردند.البته اونها هیچ وقت چیزهایی رو که پیرلو دوست نداشت به او تحمیل نمی کردند.پیرلو دارای یک برادر می باشد که 3 سال از او بزرگتر است و در تیم برشا توپ می زند وی همچنین خواهری دارد که 10 سال از او جوانتر است .

یورکا مادر زلاتان نیز در مورد پسرش می گوید : هر بار زلاتان را در تلویزیون می بینیم که موفق می شود گل بزند به خود می بالیم که تلاشهای ما امروز نتیجه داده است و همیشه به خاطر این موفقیت خداوند را شکر می کنیم .

زلاتان در محله اسکانلان بزرگ شد و به خاطر قد بلندش در 15 سالگی به بسکتبال روی آورد . اما در سال 1996 در جام ملتهای اروپا چون تیم سوئد غایب بود از تلویزیون شیقته بازی بازیکنانی چون آلن شیرر و پاتریک کلایورت شد ، همچنین او عاشق بازی ستاره معروف سوئد، هنریک لارسن در جام جهانی 1994 بود .

او توانست در 15 سالگی وارد باشگاه معروف مالمو شد و خیلی زود توانست استعداد خود را در فوتبال نشان دهد . همچنین او به علت اصلیت بوسنی اش توانست به مدت 2 سال در تیم نوجوانان و جوانان و حتی تیم ملی B بوسنی بازی کند و ملی پوش شود .

او با قد بلندش و شمع گلزنی بالایش فارگو پانچسف گلزن سابق و معروف تیم یوگسلاوی را در اذهان زنده می کرد ، اما تصمیم نهایی او و قبولی ملیت سوئد بسیاری از هموطنان واقعی اش را ناراحت کرد .

در سال 1999 آرسن وانزه مربی تیم آرسنال انگلستان مصرانه خواهان استخدام زلاتان بود اما هرگز موفق نشد تا اینکه زلاتان در 22 مارچ 2001 با رقمی حدود 8/7 میلیون یورو سرانجام به باشگاه آژاکس آمستردام پیوست و زیر نظر رونالد کومان بسیار در فوتبال پیشرفت کرد . او توانست با فوتبال خوب خود و گلزنی هایش عملا به یک ستاره در لیگ هلند و و لیگ قهرمانان اروپا بدل گشت او طی 74 مسابقه که در مدت دو سال برای آژاکس انجام داد 35 گل به ثمر رساند .

زلاتان توانست با تیم ملی سوئد به یورو 2004 پرتقال راه یابد او با گل زیبای خود به تیم ایتالیا پیش از پیش مورد توجه قرار گرفت زلاتان همراه تیم سوئد در یک چهارم نهایی به تیم خوب هلند برخورد کردند و نتواستند از پس حریف براید و با جام خداحافظی کردند . اما یورو 2004 برای زلاتان مانند پله ای بود به سمت صعود او در 31 اوت 2004 با قرار دادی به ارزش 19 میلیون یورو به تیم معروف یوونتوس ایتالیا پیوست . بازی های خوب و تماشایی زلاتان در تورین ایتالیا از او یک فوق ستاره ساخت و او را در سال 2005 به عنوان کاندیدای بهترین بازیکن سال مطرح کرد . در همین سال باشگاه رئال مادرید پیشنهاد عجیب 70 میلیون یورویی خود را برای به خدمت گرفتان زلاتان مطرح کرد که با وجود مبلغ هنگفت پیشنهاد اما سران باشگاه یوونتوس حاضر به فروش زلاتان نشدند .

زلاتان خود نیز چندان تمایلی به حضور در جمع کهکشانهای رئال مادرید نداشت و در این باره می گوید : من فکر می کنم اگر بخواهم ، در همین یوونتوس هم می توانم به قهرمانی در اروپا و جهان برسم و بر ای این کار فقط باید تلاش خودم را بیشتر بکنم . اما سقوط یوونتوس به دسته ذو ایتالیا بع علت تبانی و مشکلات زلاتان با این تیم باعث شد تا با قرار دادی به مبلغ 24 میلیون یورو زلاتان به تیم اینتر میلان بپیوندد .